న్యూ మ్యూజింగ్స్/ అరుణ్ సాగర్

unnamed

వంశీ: మాస్టర్ ఆఫ్ యాంత్రొపాలజీ

  జిలిబిలి పలుకులు సెలయేటి తళుకులు అందమైన వేళ్ల మధ్య చిక్కుపడ్డ కళ్లు. విశాలనేత్రాలతో విస్తరించిన తెర. అన్నా! గోదావరి నీ వంశధారా? నొకునొక్కుల జుట్టు తెలుసుగానీ నొక్కివదిలిన చమక్కుల సంగీతం మాత్రం నీతోనే పరిచయమైంది. సెకనుకు ఇరవైనాల్గు ఫ్రేముల్ తెలుసుగానీ ఫ్రేములకొలదీ విస్తరించిన సొంపు నీతోనే పరిచయమైంది. మీ మనోనేత్రాలు రమణీయభరితాలు. ఎందుకని సౌందర్యశాస్త్రం నీకు ఇంత వశమైంది? ఏ నీరు తాగితే వచ్చెనింత కళాకావరము. ఇదంతా నాకే ఉంటేనా ఎంత విర్రవీగేవాడినో నీకేం తెలుసు.   వంశీ నిన్ను ఏకవచనంలో పిలవకపోతే కలం పలకడం లేదు. గాలికొండలూ, అరకు రైలుపట్టాలూ పట్టాలమీద తీగలూ తీగలమీద వాలిన పిట్టలూ పిట్టల కూతలూ కిటకిట తలుపులు కిటారి తలుపులు మూసినా తెరిచినా చూసేవాడి గుండెల్లో చప్పుళ్లు. పచ్చగడ్డిమీద పరుచుకున్న మంచుతెరలు. వెండితెరపై తరలి వచ్చిన తెమ్మెరలు. కధను ప్రకృతి ఒడిలో పవళింపజేసి పాత్రలను సెట్‌ప్రాపర్టీలా మలచి … [ఇంకా చదవండి ...]

కథన రంగం/ అరుణా పప్పు

10994836_409436082540368_611743555_n

మిగిలిన సగాన్ని వెతుకుతూ…

(కథా రచనలో కృషికి ఈ నెల 25 న మాడభూషి రంగాచార్య అవార్డు  సందర్భంగా)   ఆటలు లేవు, వేరే పనేదీ లేదు, బడి లేదు, స్నేహితులు ముందే తక్కువ.   పూజ, వంట, భోజనాలతో అలసిపోయిన అవ్వ, నాయినమ్మ, అమ్మ.. అందరూ మధ్యాహ్నం కునుకు తీస్తారు. చప్పుడేదైనా చేస్తే నీ తాట తీస్తారు. తాత, నాన్న డిటో డిటో.   అలాంటి ఎంతకీ గడవని అతి నిశ్శబ్దమైన పొడుగైన వేసవి మధ్యాహ్నాలు నన్ను మంచి చదువరిగా మార్చాయి.   ఇల్లంతా కలియతిరిగితే మా నాయినమ్మ దగ్గర చిన్న పాకెట్‌ పుస్తకం 'అంబరీష చరిత్రము' దొరికింది. ఇక వేరే ఏమీ దొరకని పరిస్థితిలో దాన్నే బోలెడన్నిసార్లు చదివి విసుగొచ్చేసింది. అనుకోకుండా ఒక సాయంత్రం మా నాన్న నన్ను దగ్గర్లోని లైబ్రరీకి తీసుకెళ్లారు. ఒకటే ఆశ్చర్యం.... 'ఇన్ని పుస్తకాలుంటాయా ప్రపంచంలో' అని. అమితమైన ఉత్సాహంతో 'సముద్రపు దొంగలు' 'అద్భుత రాకుమారి' వంటి నవలలు చదువుకుంటూ ఉంటే.. అప్పుడు మొదలైంది అసలు బాధ. పాడుబడుతున్న ఇంట్లో అరకొరగా నడిచే ఆ లైబ్రరీకి వచ్చేవాళ్లు అతి తక్కువమంది. అది సాకుగా ఆ లైబ్రేరియన్‌ వారంలో మూణ్ణాలుగు రోజులు సెలవు పెట్టేసేవారు. దాంతో ఆ లైబ్రరీ ఎప్పుడూ మూసే ఉండేది. పుస్తకాలు ఇంటికి తెచ్చుకోవచ్చని నాకు అప్పటికి తెలియదు. తలుపులు మూసిన లైబ్రరీ లోపల, చక్కటి చీకట్లో - ఎలకలు, పందికొక్కులు పుస్తకాలను ఆరారగా చదువుతూనే ఉండేవి. అవీ పసివేనేమో, లేదా పిల్లల పుస్తకాల గది మరీ అనువుగా ఉండేదేమో తెలీదుగాని, నేను ఆత్రంగా చదివే పుస్తకాలకు ఆద్యంతాలు లేకుండా భోంచేసేవి మా ఊరి ఎలకలు. సగం చదివిన పుస్తకం మిగతా సగం దొరక్కపోతే పడే బాధేమిటో ఇక్కడ చాలామంది అర్థం చేసుకోగలరు. అందులోంచి పుట్టేవి ఊహలు. అవి ఆ కథల్ని పూర్తి చేసేవి. అప్పటికి వాటిని కాగితం మీద రాయొచ్చని తెలీదు. అందుకే నా ఊహాలోకంలో … [ఇంకా చదవండి ...]

‘పురా’ గమనం/ కల్లూరి భాస్కరం

అమరనాథ్ గుహాలయం

మార్మిక ఊహలు రేపే గుహలు, సొరంగాలు

చిన్నప్పుడు విజయవాడలో మా అమ్మ కనకదుర్గగుడికి తీసుకువెడుతుండేది. అక్కడ కొండ మీద ఒకచోట ఒక సొరంగం ఉండేది. దానికి కటకటాలున్న ఒక చిన్న ఇనపతలుపు, తాళం ఉండేవి. చాలాకాలంగా తీయకపోవడం వల్ల ఆ తలుపు, తాళం బాగా తుప్పు పట్టాయి. మా అమ్మే చెప్పిందో, ఇంకెవరైనా చెప్పారో గుర్తులేదు కానీ, అది కాశీకి వెళ్ళే సొరంగమార్గమట! ఒకప్పుడు సాధువులు, సన్యాసులు ఆ మార్గంలో కాశీకి వెళ్ళేవారట! అది ప్రమాదకర మార్గం కావడంతో తర్వాత తాళం వేసేసారట! పైగా ఆ తుప్పు పట్టిన తలుపు, తాళం చూస్తే అది నిజమేననిపించేది. ఆశ్చర్యంగా, కుతూహలంగా ఆ సొరంగం వైపే చూస్తూ ఉండిపోయేవాణ్ణి. అందు లోంచి వెడితే ఎంతో దూరంలో ఉన్న కాశీకి చేరుకుంటామన్న ఊహ అంత చిన్నప్పుడే నాకు ఎంతో థ్రిల్లింగ్ గా అనిపించేది. ఆ తర్వాత కూడా కనకదుర్గ గుడికి ఎప్పుడు వెళ్ళినా తప్పనిసరిగా ఆ సొరంగం దగ్గరకు వెళ్లి దానివైపే చూస్తూ ఉండేవాడిని, అక్కడి నుంచి బయలుదేరి కాశీకి వెళ్లడాన్ని రకరకాలుగా ఊహించుకునేవాణ్ణి. ఆ సొరంగం ముచ్చట నా మీద ఎంతగా ముద్ర వేసిందంటే, పెద్దైన తర్వాత కూడా … [ఇంకా చదవండి ...]

అనునాదం/ పి.మోహన్

1 chilan by Delacroix1834

మన ‘చిలాన్ బందీ’కి 120 ఏళ్లు

కొన్ని పరిచయాలు చాలా చిత్రంగా మొదలవుతాయి. అవసరగత ప్రాణులం కనుక స్పష్టంగా నాకిది కావాలి అనుకుని వెతుకుతూ ఉంటాం. కావాలనుకున్నది అంత సులభంగా దొరకదు. కానీ మనం కోరుకునేదానికి దగ్గరగా ఉండే మరొకటి తారసపడుతుంది. అది మనకు కావలసినది కాదు కదా అని ముందుకు సాగిపోతాం. కానీ అన్ని సందర్భాల్లో అది సాధ్యం కాదు. మనం కోరుకునే దానికి దగ్గరున్నవి మన అవసరాలు కొంతైనా తీరుస్తాయి కదా. తెలుగు ‘చిలాన్ బందీ’ని పరిచయం చేయడానికి ఈ ఉపోద్ఘాతం అక్కర్లేదు కానీ అతడు నాకు తారసపడిన వైనాన్ని చెప్పుకోవాలన్న ఉత్సాహాన్ని ఉగ్గబట్టుకోలేకే ఇదంతా. మాటలకు అపారమైన స్వేచ్ఛాసౌందర్యాలను అద్ది రంగురంగుల పక్షుల్లా ఎగరేసిన ప్రఖ్యాత ఆంగ్ల రొమాంటిసిస్ట్ కవి లార్డ్ బైరన్ 1816లో ‘The Prisoner of Chillon’ ఖండకావ్యం రాశాడు. 392 లైన్ల ఈ పద్యంలో విశ్వజనీనమైన స్వేచ్ఛాభిలాషను ఎలుగెత్తి గానం చేశాడు. ఎగిరే రెక్కలను గొలుసులతో విరిచికట్టి, చీకటి … [ఇంకా చదవండి...]

కథా సారంగ/బుద్ధి యజ్ఞ మూర్తి

t- galipatam-3

తెగని గాలిపటం

2002 ఆగస్టు 15.   సికింద్రాబాద్ స్టేషన్‌లో శబరి ఎక్స్‌ప్రెస్‌లోంచి దిగి ఆటో ఎక్కేలోగా తడిసి ముద్దయ్యాడు శేఖర్. ఇంటికి వొచ్చేసరికి అరగంట. ఆటో దిగాడు. గజగజా వొణికిపోతున్నాడు. ఆతడి కోసమే ఎదురుచూస్తో కమలిని. ఆ వాన నీళ్ల సవ్వడిలోనూ ఆటో ఆగిన చప్పుడు ఆమె చెవులకు. ఇంట్లోంచి ఒక్క పరుగున బయటకు వొచ్చింది. ఆటోవాలాకు డబ్బులిచ్చి, గేటు తీస్తున్నాడు శేఖర్. తల గిర్రున తిరిగింది. కాళ్లు సత్తువ కోల్పోయాయి. అతని స్థితి చూసి, ప్రమాదం శంకించి, ఒక్క ఉదుటున అతడి వొద్దకు వొచ్చింది. ఆమె పట్టుకోబోయినట్లయితే కింద పడిపోయేవాడే. అతడి తడి ఒళ్లు కొలిమిలో పెట్టిన కర్రులా సలసలా కాలిపోతోంది. అతడి చేతిని తన భుజం మీద వేసుకొని, నెమ్మదిగా నడిపించుకుంటూ ఇంట్లోకి - కమలిని. శేఖర్ నిల్చోలేకపోతున్నాడు. తనను కమలిని పట్టుకోవడం, ఇంట్లోకి తీసుకురావడం తెలుస్తూనే ఉంది. ఆమెకు దూరంగా జరగాలని మనసు కోరుకుంటుంటే, శక్తి చాలడం లేదు దేహానికి. 'శ్రీనాథ్‌గాడి కింద నలిగిన ఆమె దేహానికి తన దేహం రాచుకోవడమా?'. తల నరాలు చిట్లినంత … [ఇంకా చదవండి ..]

ఈవారం కబురు/ “తోపుడు బండి” సాదిక్

11021165_1561577087459564_7404130252634435640_n

సాహసి సాదిక్ ప్రయోగం ….కవిత్వం బండి మీ ముంగిట్లో..!

ఈ ఫోటోలో అట్లా తోపుడు బండి పక్కన నిలబడిన ఈ ఆసామిని చూడండి! ఒక తోపుడు బండికి మహా కవుల బొమ్మలు అద్దిన తోరణాలు కట్టి, ఆ బండిలో కవిత్వ పుస్తకాలు వేసుకుని, హైదరాబాద్ నగర రహదారుల పైకి అట్లా తోసుకుంటూ వొచ్చి, జనంతో కవిత్వ పుస్తకాలు కొనిపించే ఒక సాహసానికి పూనుకున్న ఇతడిని చూస్తే మీకేమని అనిపిస్తోంది ?    'భలే వారే ... చూడడానికి జీవితంలో అన్నీ అమరిన వెల్ - ఆఫ్ మ్యాన్ లా వున్న ఇతడు తోపుడు బండి నడపడం ఏమిటండీ బాబు ?' అని నవ్వుకుంటున్నారు కదూ ! నిజమే ... ఈయన 'జీవితంలో అన్నీ అమరిన వెల్ - ఆఫ్ మ్యాన్' అన్నది నూరుపాళ్ళ నిజం !  హాయిగా ఇంట్లో కూర్చుని చేసుకోగలిగే వ్యాపారం వున్నా, తనకు స్పూర్తిని యిచ్చిన, తనను మనిషిని చేసిన 'కవిత్వం' కోసం ఏదైనా కొత్తగా చేయాలనుకున్నాడు - ఈ ఆలోచన వెనుక చిన్న నేపథ్యం కూడా వుంది. గడిచిన డిసెంబర్ - జనవరి నెలలలో హైదరాబాద్ , విజయవాడ లలో జరిగిన పుస్తక ప్రదర్శన లలో … [ఇంకా చదవండి .]

‘తెర’చాప/ భవానీ ఫణి

220px-Birdman1967

రెక్కలు తెగిన పక్షి చేసిన సాహసం

ఈ సారి 87 వ అకాడమీ (ఆస్కార్ ) అవార్డ్ లలో BIRDMAN (The Unexpected Virtue of Ignorance) ఉత్తమ చిత్రం  అవార్డ్ ని కైవసం చేసుకుంది . దానితో పాటుగా  ఉత్తమ  డైరెక్టర్ ,  స్క్రీన్ ప్లే ,  సినిమాటోగ్రఫీ  అవార్డ్స్ కూడా తన ఖాతాలో వేసుకుంది .ఇంతకీ  అసలు ఎవరీ బర్డ్ మాన్? ఏమిటితని గొప్పతనం? కొన్ని దశాబ్దాల క్రితం హాలీవుడ్ లో బర్డ్ మాన్ గా  ఒక వెలుగు వెలిగి మరుగున పడిపోయిన Riggan Thomson అనే ఒక సూపర్  హీరో కథ ఇది .  ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత ఒక play  ద్వారా తిరిగి తన ప్రతిభని నిరూపించుకోవాలని అతను  తాపత్రయ పడుతుంటాడు. What We Talk About When We Talk About Love అనే ఒక షార్ట్ స్టోరీని కొద్దిపాటి మార్పులతో  ప్లేగా మలచి, దర్శకత్వం వహించి, నటించే ప్రయత్నంలో అనేక రకాల సమస్యల్ని ఎదుర్కొంటాడు. మరో పక్క తనకి విపరీతమైన పేరు ప్రఖ్యాతులు తెచ్చి పెట్టిన బర్డ్ మాన్ పాత్ర వల్ల  ప్రభావితమై, బర్డ్ మాన్ స్వరాన్ని … [ఇంకా చదవండి ...]

మోహనం/ Mamata Vegunta

Adbhutam

అద్భుతం!

ఈ విశ్వమంతా ఒక అంతిమ అద్భుతం. అసలు మనమంటూ ఎలా వచ్చాం ఇక్కడికి? మనం మాత్రమే వున్నామా ఇక్కడ? ఈ ఆకాశం అంతిమ ఆర్ట్ గ్యాలరీ. నక్షత్ర సమూహాలన్నిటినీ చూస్తున్నామా లేదా?! ఒక్కో నక్షత్ర సమూహం ఒక కళా ఖండం! ఈ ఆకాశమే అంతిమ పెయింటింగ్. ఇది కాన్వాస్ లో వొదగని అనంతం. నలుపు కన్నా గాఢం. ఏ రంగులోనూ ఇమడని రహస్యం. అవును, ఈ అనంతమైన విశ్వంతో నా సంతోషాల యాత్రని చిత్రిస్తాను నేను: అనేక సార్లు, ఆ నక్షత్రాల … ఇంకా చదవండి

దృశ్యాదృశ్యం/ కందుకూరి రమేష్ బాబు

hanuman final

ఆ పిల్లాడు నాకు వేసిన మంత్రం….

ఒక్కొక్కసారి తెలిసిందే. కానీ, మళ్లీ చూస్తాం. చూసి అబ్బురపడతాం. ఎంత అద్భుతం అని మళ్లీ అవలోకించుకుంటాం, మన జ్ఞానాజ్ఞనాలని, దృశ్యాదృశ్యాలని!విషయం ఒక దివ్య దర్శనం. అది నగరంలోని రాంనగర్. ఒక ఎటిఎం సెంటర్ లోంచి బయటకు వస్తూ ఉంటే ఈ పిల్లవాడు. అది ఆంజనేయ స్వామి దేవాలయం. ఆ గోడపై చక్కగా చిత్రించిన హనుమాన్ పెయింటింగ్. అంత దూరంనుంచే ఆ పిల్లవాడు నడుస్తూ నడుస్తూ, చూస్తూ వస్తున్నాడు. చూశాను. కెమెరా తీయనే తీశాను. వాళ్ల అమ్మ ఎప్పుడో ఆ గుడి దాటింది. కానీ, ఇతడు ఇక్కడే ఆగిపోయాడు. నిజం. ఇతడు ఎంత ఆసక్తితో చూస్తున్నాడో చెప్పాలంటే నాకు భాషా లోపం కలుగుతున్నది. విస్మయం. విడ్డూరం. విచిత్రం. సందేహాస్పదం. వాడిది అది ఆసక్తా? ఆశ్చర్యమా? లీనమా? సమ్మోహనమా? చిత్రమా? విచిత్రమా? ఏమో! అసలు ఆ పెయింటింగ్ ను, అందలి హనుమంతుడిని, ఆ సంజీవనీ పర్వతాన్ని హనుమాన్ అట్లా చేతులతో ఎత్తుకుని వెళ్లిపోవడం … [ఇంకా చదవండి ...]

కార్టూ”నిజం”/కార్టూనిష్ట్ రాజు

11022850_414486362035340_1632117996_n

లేస్తే ‘మనిషి’ కాదు…కవి!