“అమ్మా! పింఛనందింది కదా ఆ సొమ్మేదే.” “ఇంకెక్కడ సొమ్మురా నాయన! సేతిలో ఎట్టినట్టే ఎట్టి మల్లా ఆ బాంకోలే తీసుకుంతే.” “ఆలు ఏల తీసుకుంతరే! ఆలు తీసుకుంతుంతే నువ్వేల పల్లకున్నావు. గట్టిగా గరిసి గోలసెయ్యలేకపోనావా? దెబ్బకి జడిసి...

‘దేవుడు వొక్కడే కదా?’ అన్నట్టు చూశాడు దేవుడు. ఆ మాట వాళ్ళతో అనలేదు. అంటే యెక్కడ కొంప మునుగుతుందోనని.

ప్రిమో లెవీ రాసిన పుస్తకం చదివి ఎందరో కన్నీరు కార్చారు. కానీ ఒక్క యుద్ధమూ ఆగలేదు. అసలు అతని వేదనను పట్టించుకున్న ఒక్క దేశ నాయకుణ్ణి చూపించు!

ఇంత ప్రత్యేకంగా పిలిపించి మాట్లాడేలా ఏమి రాసి ఉంటాడో అనే ఆతృతతో నా కళ్ళు అక్షరాల వెంట ఆసక్తిగా పరుగు పెడుతున్నాయి.

“నాకు అంత ధైర్యం ఇచ్చింది నువ్వే మరి!” అంటూ రాజు మెడ చుట్టూ చేతులు వేసి అల్లుకుపోయింది దేవమాత.

చేసిన అప్పులే గుర్తొస్తున్నాయి. బయటున్న ధరకు పోల్చుకుంటే కింటల్ 8-10 వేలకు పోవాల్సినది, నాలుగు వేలకు దిగింది. గీ సంచుల కాడ సుతం మోసమే.

జుమ్మా ఒక్క పూట నమాజ్‌ చదవడాన్ని దాటి మౌలానా పెద్ద క్లాసే ఇచ్చిండు. రోజూ ఐదు పూటలు నమాజ్‌ చదవడం ప్రతి ముస్లింకు తప్పనిసరి అంటూ వివరించి చావగొట్టి చెవులు మూసిండు.

కారు స్పీకర్‌లోంచి ఈ మధ్య బాగా పాపులర్ అయిన తెలుగు పాట వింటూ డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు, వెనకాల కూర్చున్న ముగ్గురూ కూడా గట్టిగట్టిగా పాటతో పాటు కలిపి పాడేస్తున్నారు. అబ్బా! అంటూ చెవులు గట్టిగా మూసుకుంది స్వాతి “హే! నేను అంత...

“హెలో… స్వప్న గారా?” “కాదండీ, స్వప్న అనేవాళ్ళు ఇక్కడెవరూ లేరు.” “సారీ… నాన్నగారి ఫోన్ లో మీ పేరు మీద ఈ నెంబర్ ఉంటే చేశాను.” “ఎవరో ఆ నాన్నగారు?” “శ్రీనివాస్ గారండీ.” “ఇంతకీ మీరెవరో?” “శ్రీనివాస్ గారి కొడుకుని...

ఆ ముగ్గురి మధ్యా ఉద్విగ్నభరిత స్తబ్ధత, చేతికందేంత చిక్కగా అలముకునుంది. ఎవరి దేవుడ్ని వారు, ఎవరి కారణాలతో వారు - అతడికోసం వేడుకొంటున్నారు.

పకపకా నవ్వింది ఆయమ్మ. బుగ్గన పెట్టుకోనుండే పువ్వాకును వగసారి వక్కాకుతో కలేసి వడేసి నమిలింది. కొంచెం సారాన్ని మింగింది. చూపుడు వేలు, మజ్జేలు కొంచెం ఎడంగా జేసి పెదాల మీద పెట్టుకొని మిగిలిన రసాన్ని తుపక్కన ఉమ్మేసింది...

ఈ జీవితం హాస్పిటల్‌ గోడల లోపలి కొలతలకి తగ్గట్టు కట్ చేసిన జీవితం. జ్ఞాపకాలు దెబ్బతినటం వల్ల చివరకు ఆలోచన కూడా హాస్పిటల్ గోడలకి ఇవతలే తిరిగేది.

గుంటూరు పాతబజార్ రోడ్డు. సాయంకాలం. సూర్యుడు కిందికి దిగుతూ ఆకాశంలో ఒక ఎర్రటి గీత గీశాడు. ఆ కాంతి రోడ్డుపై పడుతూ షాపుల గోడలపై వంకరటింకర నీడల్ని గీస్తోంది. విస్తరించిన ఒక అస్తవ్యస్త సౌందర్యం. ఓ తీవ్రమైన జ్ఞాపకంలా గాలిలో...