ఆమె ఎప్పుడూ చావును చూసి భయపడలేదు. "నేను ఈ ప్రపంచం కోసం ఎన్నో పాటలు పాడాను.. ఇవాళ నా కోసం నేను ఒక్క క్షణం కన్నీళ్లు పెట్టుకోనివ్వండి" అని ఒకసారి ఎమోషనల్ అయ్యారు. కానీ వెంటనే చిరునవ్వుతో మళ్ళీ పాటను అందుకున్నారు.

సాయిబాబా గారి అనువాదంలో ఫైజ్ కవిత్వం పై ఇవాళ కాకినాడలో సభ

ఇక్కడ సమస్య ఏమిటంటే, పాఠకులు ముగింపులతో మమేకం కాలేరు—వారు అనుభవాలతోనే మమేకం అవుతారు.

పెళ్లైన రాత్రి నుంచి సబీనా ప్రవర్తనలో ఏదో తెలియని బెరుకు. జాఫర్ ప్రేమగా దగ్గరకు తీసుకున్న ప్రతిసారీ, ఆమె ముఖ కండరాలు బిగుసుకుపోతున్నాయి. ఎందుకో నెమ్మదిగా దూరంగా జరుగుతోంది.

దేశవిదేశాల్లో ఎందరో తెలుగు వాళ్ళు వున్నారు. ఆ అనుభవాలు తరగని గని లాంటివి. వాటిల్లోంచి కొన్ని సారంగ పాఠకుల కోసం!

“ఉష్షు, పానీలేవే, ఆడపడుసంటే అడిలి సచ్చుద్ది. ఆవె నోరుకెవ్వుడూ అడ్డుపల్లేడు! ఇలాగైనా కాత్త కోపం‌ తీరుద్ది మనిసికి.” అన్నా నేనూ ముకంలో నవ్వుబెట్టుకోని.

ఇన్నేళ్ల సాహిత్య ప్రయాణం గురించి అక్షరశిల్పుల అంతరంగాన్ని ఆవిష్కరించే శీర్షిక

మహాసముద్రం దేవకి గారు అనంతపురంలోని శ్రీకృష్ణదేవరాయ విశ్వవిద్యాలయం నుండి ఆచార్యులుగా పదవీ విరమణ చేసి పదిహేను ఏళ్లు దాటినా, ఆమె కలం పదును ఏమాత్రం తగ్గలేదు. ఆమె రచన ఏది తీసుకున్నా ఒక స్పష్టమైన దృశ్య చిత్రణ...

సరళమైన భాష కవి మనసులోని భావం స్పష్టంగా ఉన్నప్పుడు మాత్రమే కవి సాధించగలిగే ఒక మాధ్యమం. ఇది అనువాదకులకుకూడా వర్తించే ఒక అంశం. ఏదైనా ఒక work of art ను అనువాదకులు అర్థం చేసుకున్న తీరు వారి భాషలో సరళతకు...

నిజంగా ఇది ఒక అరుదైన శీర్షిక. నిజానికి ఈ శీర్షికలో నేను రాసిన కథ.. కొంత కాలం తరువాత దాని పరిణామాలు రాయాలి. కానీ నేను రచించిన “మా పిల్లల ముచ్చట్లు- ఒక టీచర్ అనుభవాలు” పుస్తకం నుంచి, ఒక కథ వంటి అనుభవం.. మీతో...

సాహిత్యంలో ఈ ఉత్కృష్టతకు బీజాలు ప్రకృతి లోనూ, కళలలోనూ వుంటాయి.  ప్లేటో చెప్పినట్టుగా కళ కేవలం ప్రకృతి అనుకరణ, ప్రతిబింబం కాదని, అలాగే ఆనాటి అనేక మంది సాహిత్య విమర్శకులు అన్నట్టుగా అది సహజంగా వ్యక్తిలో...

1910 గురజాడ దిద్దుబాటే తొలికథ అని చెబుతున్నా ఈ అంశంపై ఇప్పటికీ దేశవ్యాప్తంగా వివిధ విశ్వవిద్యాలయాల్లో పరిశోధనలూ జరుగుతూనే ఉన్నాయి. ఇదే శీర్షికల్లో రాయలసీమ నుండి 1882 నుండే కథలొచ్చాయని చెప్పుకున్నాం. అయితే...

జీవితం అరవై ఏళ్లకు చేరువైనప్పుడు వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే "ఇలా చేసి ఉండాల్సింది కాదు" లేదా "ఆ రోజు అలా జరగాల్సింది" అనే భావాలు రావడం సహజం.

ఈ గాలి, ఈ నేల, ఈ నీరు ఇక్కడ అందరికీ సమానంగా అందాలని తపించే హృదయమొకటి గోపాల్‌లో అహరహం స్పందిస్తూ ఆరోగ్యంగా ఉంది. 

దిక్కులు పూర్తిగా వాటి ఉనికిని గీతగీసుకోకముందే ఏ పిలుపు అక్కరలేని అతిథిలా నవ్వొచ్చి నా ముందు బాసీపట్టు వేస్తావు. నా నిశ్శబ్దం అంతా నువ్వెప్పుడో వెళ్తూ వెళ్తూ సృష్టించిన విస్పోటనంతో నిండిపోతుంది. మరపు చివరి...

1 నది అంత మనిషి   నిరాదరణ ఎడారుల్లో నీటి చెమ్మ కోసం వెతుకుతాను   గొంతెండిన నా కోసం కాదు మండిన కొన్ని గుండెల కోసం   ఈ ప్రపంచపు మహమ్మారి ప్రేమరాహిత్యాన్ని తుంచడం కోసం   అనురాగపు ఆప్యాయతల...

1 పజిల్  ఒక్కోసారి మన మౌన మందహాసాలన్నీ రాజకీయ చతురతలే! ఎవరికి వారు తమని తాము ఉన్నతీకరించుకొంటునప్పుడు జీవిత సంగీతం స్వరాలు మారక తప్పదు. అప్పుడప్పుడూ నీ మనసు చెప్పిన మాటను నువ్వినకపోతే బతుకు పుస్తకంలోని పేజీలు...

సైఫ్ జీ, అసలు మీకు దేశభక్తి ఉందా? జర్మన్ షెపర్డ్, చైనా (పగ్ – Pug) , స్కాట్లాండ్ ,గోల్డెన్ రిట్రీవర్, లాబ్రడార్ రిట్రీవర్ , ఇంగ్లాండ్ (బీగల్) గర్వంగా పెంచుకుంటూ, మీ తాతల కాలం నుంచి ఈ ఊరిలో పుట్టి ...

  ఇవాళ ఒక కొత్త పద్యం చదివాను – అఫ్సర్ * ఇంక ఈ మంచుగోడల మధ్య ఒక్క వెచ్చని ఊపిరీ వినిపించదనుకున్నప్పుడు తెలియని ఏదో దిక్కు నుంచి ఎవరిదో ఒక పద్యం పరుగుపరుగున వచ్చేస్తుంది. అప్పుడెలా వుంటుందీ?! ఎంత...

ఇన్నాళ్ళ మౌనం సహనానికి పరీక్ష కాదు సంయమనానికి ప్రతిరూపం కిక్కిరిసిన ఆలోచనల తొడతొక్కిడిలో ఎక్కడో జారి పడిన ఉనికి మసకబారిన చూపు లో సంగీత విభావరిని సమన్వయిస్తున్న జారీ జారని నీటి ముత్యాలు ముక్కున వలలు తగిలించుకు...

గొప్ప కవిత్వం ప్రధాన లక్షణం ఏమిటంటే .. చదివిన వారికి ఎవరి తాహతుని బట్టి వారికి ఎంతోకొంత అనుభూతిని అందించగల్గడం. ఆ లక్షణం మెరాజ్ ఫాతిమా కవిత్వానికి పూర్తిగా వుంది. ఆమె కవిత్వం అర్థం కాకపోవడం ఏమీ వుండదు...

చిత్రా పవార్ ఉత్తర్ ప్రదేశ్ లోని మీరట్ లో 1992లో జన్మించారు. ఆమె “అధూరీ ఇచ్చాయేం, హిసాబ్, బారిష్ కే మౌసమ్ మే” వంటి ఎన్నో మంచి కవితలు రాసారు. ఈమె కవిత్వంలో స్త్రీవాదం, ప్రకృతిపై ప్రేమ కనబడుతుంది. సున్నితమైన...

పరువు హత్యల మీద ఇప్పటికే కొన్ని సినిమాలు వచ్చాయి. ఈ సినిమాలో మాత్రం అమ్మాయి తండ్రి కంటే, వారి కులం పెద్దమనుషుల పట్టింపులు ఎంత దారుణంగా ఉంటాయో చూపించాడు డైరెక్టర్​.

కేంద్ర సాహిత్య అకాడెమీ పురస్కారం అందుకున్న నందిని సిధా రెడ్డి రచన "అనిమేష" గురించి..

ఆ రాత్రి ఏదో  జరిగింది ? ఏమిటది? అదేమిటో తెలుసుకోవాలి. పాపం ఆ కుందేలు ఎంత బేలగా చూసింది? ఆ చూపు తలుచుకుంటే దుఃఖం ముంచెత్తుకొచ్చింది తల్లి జింకకు. ఇలా వదిలేయకూడదు. ఏదో ఒకటి చేయాలి. ఏదో ఒకటి చేయాలి? ఏం చేయాలి?

అయ్యో మనిషీ! నిజంగా మనిషిగా మారాలనుకుంటే
చెట్టువద్దకు రా!ప్రతి మనిషిలోనూ ఒక బోధి వృక్షం ఉంది..