ఈ సన్నివేశం చదివినప్పుడు మీకేమనిపించింది. బహుశా "ఇది బాగానే ఉంది కదా? చెప్పాలనుకున్న విషయాలు రచయిత చెప్పగలిగాడు కదా? ఇందులో లోపం ఏముంది?" అని మీకు అనిపించి ఉండచ్చు. అయితే మిమ్మల్ని ఒక ప్రశ్న అడుగుతాను. కథలో ఈ...

ఎదురుగా నా ప్రియమైన నీటి బుగ్గ కనిపించింది. జీవితానందం ఎక్కడి నుండి ఊరుతోందో మనకు తెలియనట్టే, ఈ ఊట బుగ్గలోకి యుగాలుగా నీరు ఎక్కడి నిండి వస్తుందో తెలియదు.

ఇషయం తెలుసుకొని పోలీసులొచ్చారు. తరువాత ఫారెస్టోళ్లు వచ్చారు. పులి అడుగు ముద్రల కొల తీసుకున్నారు. పులిని పట్టుకోడానికి బోను ఎడతామన్నారు.  పులితో జాగ్రత్తగుండండి. ఒంటిగా ఎవ్వరూ ఎక్కడికెళ్ళొద్దు…తొందర్లోనే...

సిద్ధాంతం బానే ఉంది. ఇద్దరు జ్ఞానమూర్తులూ ఒకే సోఫాలో తన ఎదురుగా ఇదివరలాగానే నవ్వుతూ కూర్చోవాలనే కోరికనుంచి ఎలా బయట పడటం? ఇన్నాళ్ళ తన ప్రగాఢ ప్రయత్నం ఫలితం శుద్ధశూన్యమని ఎలా ఒప్పుకోటం? ఈరెండు మొండిగోడలు...

రేవతమ్మ పేరుకే ఇక్కడ ఉంది కానీ తన మనసు ఏడేడు లోకాలు తిరిగొస్తుంది. కొండలు లేకుండా ఇన్ని రోజులు బతికింది. ఇక మీదట బతకడం తనకు పెద్ద విషయం గాదు. సంసారాన్ని ఈది ఈది అలిసిపోయి ఉంది. కొండలును తీసుకొని పోవాలా? వద్దా?

కొలకలూరి రామయ్య విమర్శన పురస్కార గ్రహీత కెంగార మోహన్ తో కాసిని కబుర్లు 

భారతదేశ గ్రామీణ వ్యవస్థలో అమలైనది న్యాయం కాదు, అసమానమైన ధర్మం. ఈ అసమానతను 'మా నాయన బాలయ్య ఆత్మకథ' వంటి రచనలు బలంగా తెలియజేస్తాయి.

కళను కేవలం ప్రదర్శన వస్తువుగా కాకుండా, సామాజిక మార్పుకు ఒక సాధనంగా మలిచిన అరుదైన వ్యక్తిత్వాలలో రూబుల్ నేగి ఒకరు...

ప్రేమ పూల మాల కాదు హృదయాల ప్రకటన కాగితం   కన్నీటి గీతమూ  కాదు కాలాన్ని ప్రశ్నించే నినాదం   ప్రేమలో కులాన్ని పట్టిచూస్తే అది ప్రేమెలా అవుతుంది?   ప్రేమిస్తూ ప్రేమిస్తూ ప్రేమకు భూమిని వెలకడితే ఆ...

అపనిందలు, అవమానాలు అలవాటయిపోయాయి ప్రభూ! బిచ్చగత్తెను కదా, అపహాస్యం పాలవడం కొత్త కాదు. మిట్టమధ్యాహ్నం వేళ చెరువు గట్టున చతికిలబడి ఆకలితో జోలె విప్పి చూసుకుంటే నాలుగు మెతుకులు కంటబడ్డ రోజులెన్నని? ఆ పిడికెడు...

మెరిసేదంతా బంగారం కాదన్నట్టే, జ్ఞానేంద్రియాలతో గ్రహించిన ప్రతీ అంశం వాస్తవం అవుతుందా? వైయక్తిక భేదాలు ఉంటాయా?

1 హృదయంలోకి హృదయం    మనం కలిసే తావు_ అటు కల కాదు! యిటు యిల కాదు!   మన సంభాషణ_ భాషలకు తెలియదు! మాటల్లో తేలదు!   నేనడిగేది, నువ్విచ్చేదీ_ లోకానిది కాదు! ఊహల్లో ఇమడదు!   ఆ అనుభూతి_ తనకు తానే...

నిన్ను చూసిన మొదటి క్షణం నా కింకా గుర్తుంది ఎవరికి వారం నడిచిన దారులేవీ గుర్తుకులేవు కానీ మనం కలిసి నడిచిన సమయాలన్నీ గుర్తున్నాయి మొదటి సారి కలుసుకున్నప్పుడు ఎలా పలకరించుకున్నామో మనసులో ఎప్పుడూ సందడి చేస్తూనే...

ఇంకేముందీ సగం చేజారిపోయాక ఎగసిపడే యవ్వనపు గర్వాలు అణగిపోయాకఆనాడు నా పదునైన బాణాలు తూట్లు పొడుస్తున్నా భరించావు పలుకులు సూటిగా దూసుకుపోయి ఛిద్రం చేసినా సహించావుస్ధానబలిమితో విర్రవీగుతూ నీ కలలకు నిప్పుపెట్టి...

ఇకప్పటినుంచీ తలపోత
జలజలా రాలిపోతున్న వేటినో
ఒడిసిపట్టాలన్న తాపత్రయం

ఆరోజున నటసామ్రాట్ అక్కినేని నాగేశ్వరరావు గారు విజయవాడ లో ఉన్నారు. మా డైరెక్టర్ అనంత పద్మనాభరావు గారు వారి దగ్గర సమయం తీసుకున్నారు. అక్కినేని ఆకాశవాణి కి వస్తున్నారన్న సమాచారం క్వార్టర్స్ లో ఉన్న వారందరికీ...

అరుణ్ సాగర్ రచనల్లో సాధారణంగా కనిపించే సీరియస్ నెస్ ఇందులో వెదికినా కనిపించదు. ప్రతి పదంలో కామెడీ నర్తిస్తుంది.

సూడో మానవత్వ ప్రవచనాల కన్నా, చెమట చుక్కలను గురించి గొంతెత్తి గానం చేయడమే గొప్పనే సోయి. ఎవరి మెప్పు కోసమో వెంపర్లాట కంటే జాతి చైతన్యం కోసం అక్షరమై నిలవడమే న్యాయమనే తపన. తమ తమ అస్తిత్వాలను ఆత్మగౌరవ బావుటాలుగా...

అందరికీ వుండే కోపాలూ, తాపాలూ, అసంతృప్తులూ, అలకలూ అన్నీ ఆయనకీ వున్నాయి. కానీ, అందరిలోనూ లేని కొన్ని ప్రత్యేకమైన లక్షణాలు “ఇదీ వేలూరి!” అనిపించేవి వున్నాయి. వాటిల్లో ఒకటి: మాట తడబడకపోవడం! ఏం చెప్పాలో అది...

వేలూరి వారిని మెప్పించటం అంత సులభం కాదు. ఆయనతో అంగీకరించటం కూడా. స్త్రీ వాదం గురించి ఆయనకు ఎన్నో పేచీలు. అయితే అవేమీ నాకు ఆయన మీదున్న గౌరవాన్ని తగ్గించలేదు.

వేలూరి గారి స్మృతికి నివాళి

ప్రసిద్ధ రచయిత, ఈమాట వెబ్ పత్రిక ఎడిటర్ గా వున్న వేలూరి వెంకటేశ్వరరావు (1938-2026)గారు కన్నుమూశారు. వారికి నివాళిగా సారంగ నుంచి వారి రచనలు కొన్ని అందిస్తున్నాం.

తూర్పుగోదావరి జిల్లా కాజులూరు మండలంలో పల్లిపాలెం అనే పదహారణాల తెలుగు పల్లెటూరు ఉంది. యానాం కు వెళ్లే జాతీయ రహదారి మీద కుడి పక్కకు మళ్ళగానే ఆకుపచ్చని పొలాల మధ్య పావు గంట ప్రయాణం చేస్తే అలనాటి ఆంధ్ర పురాణం రూపు...