ప్రమోద్ వడ్లకొండ కవితలు రెండు

1

హృదయంలోకి హృదయం 

మనం కలిసే తావు_

అటు కల కాదు!

యిటు యిల కాదు!

మన సంభాషణ_

భాషలకు తెలియదు!

మాటల్లో తేలదు!

నేనడిగేది, నువ్విచ్చేదీ_

లోకానిది కాదు!

ఊహల్లో ఇమడదు!

ఆ అనుభూతి_

తనకు తానే

ఒక సృష్టి!

ఆ లిప్త_

కాలానికి చెందని

ఒక స్థితి!

ఆ జ్ఞాపకం

అడుగుజాడల్లేని

పూర్ణ లయం!

2
 

 నదేహం 

పాలరాతి పాదమైనా

ప్రియురాలి పెదమైనా

నే తాకేది తనువుతో కాదు_

అప్పటికప్పుడు

హృదయం

చేతికందిన పువ్వో

గొంతున మొలిచిన భాషో

కళ్లకు తోచిన సంజ్ఞో

అంతే.. యీ మేను!

యీ దేహం_

హృదయానిది!

యీ హృదయం_

నీ యిచ్ఛది!

*