సీమ దళిత కథలో కొత్త పేజీ ‘బ్లాక్ రెయిన్ బో ‘

కెంగార మోహన్ కథల సంపుటి ‘బ్లాక్ రెయిన్ బో’ పై మీరు అందించిన ఈ విశ్లేషణాత్మక వ్యాసం ఆలోచింపజేసేదిగా ఉంది. పుస్తకంలోని ప్రతి కథ వస్తువును, దళితులు ఎదుర్కొంటున్న బహుముఖ వివక్షను (ముఖ్యంగా మారుతున్న సామాజిక సమీకరణాల్లో బీసీల ఆధిపత్య ధోరణిని) చాలా నిశితంగా పట్టుకుని విశ్లేషించారు. రచయిత భాషా శైలిని, కథా నిర్మాణంలోని సహజత్వాన్ని లోతుగా అంచనా వేస్తూనే, కథా కళపై ఆయనకు మరింత పట్టు రావాలని ఆకాంక్షించిన మీ విమర్శనాత్మక దృక్పథం ఈ వ్యాస గౌరవాన్ని పెంచింది.

“అంటరాని ఆకాశంలో ‘నల్లని హరివిల్లు’”

చీకటిని ముక్కలు చేస్తూ ఆకాశంలో విరబూసే కాంతిని మనం ఇంద్రధనుస్సు అంటాం. కానీ, ఆ కాంతికి కూడా తన రంగులను అంటనివ్వని ఒక అదృశ్య, నిశ్శబ్ద, క్రూరమైన ఆధిపత్యం ఈ దేశంలో పదిలంగా ఉంది. అదే కులం.

కెంగార మోహన్ రాసిన “బ్లాక్ రెయిన్ బో” కేవలం ఒక దళిత కథల సంకలనం కాదు. అది ఈ దేశపు ‘గొప్ప’ ప్రజాస్వామ్య పునాదుల కింద, తరతరాలుగా ప్రాణాలు కోల్పోయి, చరిత్రలో అదృశ్యమైన నెత్తుటి గాయాలకు సజీవ సాక్ష్యం.

అధికారం ఎప్పుడూ పైనుంచి కిందికి ప్రవహిస్తుంది, దానికి ఎదురీదే చిన్న ప్రాణాలను కబళిస్తూ. మోహన్ కథలు ఆ ‘చిన్న విషయాల’ గురించే మాట్లాడతాయి.

రాయలసీమలోని తుంగభద్ర తీరంలో, నెర్రెలు బారిన మట్టి వెనుక దాగున్న అంతులేని దుఃఖాన్ని, అగ్రకుల, పితృస్వామ్య, భూస్వామ్య, పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థల దోపిడీని ఆయన తన అక్షరాల్లో బంధించారు. ఈ కథల్లో హింస అనేది ఎక్కడో జరిగే ప్రమాదం కాదు, అది వ్యవస్థాగతమైనది. అది పోలీసుల లాఠీల్లోనూ, గ్రామ పంచాయతీల తీర్పుల్లోనూ, అగ్రవర్ణాల కళ్ళల్లోని నిశ్శబ్ద క్రూరత్వంలోనూ అనునిత్యం శ్వాసిస్తూనే ఉంటుంది.

కార్పొరేట్ రాబందులు, కుల అహంకారులు చేతులు కలిపిన ఈ వ్యవస్థలో, ఒక దళితుడి ఆత్మగౌరవపు కల, ఒక మట్టిమనిషి స్వతంత్రంగా బతకాలనుకునే ఆశ ఎంత సులభంగా నలిగిపోతాయో ఈ కథలు మన చెవిలో గుసగుసలుగా చెబుతాయి.

ఇక్కడ భూమిని కోల్పోవడం, వలసపోవడం కేవలం వ్యక్తిగత విషాదాలు కావు. అవి ఈ కుల, వర్గ యంత్రాంగం ఉద్దేశపూర్వకంగా చేసిన ‘వ్యవస్థాగత హత్యలు’.

ఈ పుస్తకం చదువుతున్నప్పుడు మనకు స్పష్టంగా అర్థమయ్యే నిజం ఒక్కటే. మన చట్టాలు, న్యాయస్థానాలు పై కప్పు లాంటివి కావచ్చు, కానీ ఈ సమాజపు పునాది మాత్రం కులం, అంటరానితనం, దోపిడీ రాళ్లతోనే నిర్మించబడింది. మోహన్ వాక్యాలు పదునైన గాజు పెంకుల్లా మన అహంకారాన్ని, నిశ్శబ్దాన్ని కోస్తాయి.

ఆయన పాత్రలు బాధను మౌనంగా భరించే అనామకులు కారు. తమ నెత్తుటితో రేపటి చరిత్రను తిరిగి రాయడానికి సిద్ధపడిన వీరులు. ఈ దేశపు చీకటి ఆత్మను వినయంగా కాకుండా, ఆగ్రహంతో ప్రశ్నించాలనుకునే ప్రతి ఒక్కరూ చదవాల్సిన కవిత్వం ఈ “బ్లాక్ రెయిన్ బో”.