కేరాఫ్ వంటిల్లు ఇంకా ఎంతకాలం?!

కేరాఫ్ వంటిల్లు ఇంకా ఎంతకాలం?!

టీవలకాలంలో ఫేస్ బుక్ లో నేను చదివిన కవిత్వంలో ఒక మంచి కవిత గురించి చెప్పాలనుకున్నాను. మిత్రులతో మాటల్లో కవిత్వాన్ని విశ్లేషించడమే తప్ప నేనెప్పుడూ కవిత్వాన్ని పరిచయం చేసే బాధ్యతను తలకెత్తుకోలేదు. ఎందుకో ఈ కవిత అలా.. అలా.. ఆలోచనల్లో మిగిలిపోయింది. మీలో చాలామంది ఈ కవిత చదివి వుండివచ్చు కూడా!  నా దృష్టిలో బాగుంది అనుకున్న ఈ కవిత ఎలా వుంది అంటే.. ఇదిగో ఇలా!

భారతీయ సాంప్రదాయంలో  స్త్రీని వంటింటికి మహారాణిని చేసారు. ఏ రాజప్రాసాదాలలోనో ధనవంతుల ఇళ్ళల్లోనో పుడితే తప్ప ఆమె కి C/o వంటింటి చిరునామా మారే యోగం లేదు.

ఈ రచన వీడియో రూపం సారంగ ఛానెల్ లో చూడండి!

కేవలం వంటింట్లో ఎక్కువ సమయం వినియోగించాల్సిన పరిస్థితి భారతీయ స్త్రీలకు వివాహం పిమ్మట తప్పనిసరి అయి వున్నప్పటికీ అదే జీవితం అయి వుండాలనే నియమం పాటించాల్సిన అవసరం కూడా లేదు. ప్రతి మనిషికి ఆహారం ఫ్రాథమిక అవసరం. పురుషుడు బయట ప్రపంచంలో బతుకువేట కొనసాగిస్తూ వుంటే స్త్రీలు ఇల్లు పిల్లలు పెద్దలను చూసుకునే బాధ్యత వహిస్తూ ఇంటికే పరిమితమైన కాలం నుండి మనం చాలా ముందుకు వచ్చేసాం. చాలామంది స్త్రీలకు  ఇంటి నిర్మాణంలోనూ ఇంటి నిర్వహణలోనూ భర్తకు చేయూతనివ్వాలిసిన అవసరం వున్న కాలం ఇది. ఒకవేళ స్త్రీ ఉద్యోగిని కాకుండా వున్నా కూడా బాధ్యతలకు కొదవేమీ లేదు. పుల్ టైమ్ గృహిణులకు కూడా ఊపిరి సలపనివ్వని పనులుతో హైరానా పడిపోతుంటారు. వీటన్నింటి మధ్య ఈ కవితలోని  గృహిణిని ఇంటి పని నుండి వంట పని నుండి తనను తాను విడదీసుకున్న ఒక స్వేచ్ఛాభిలాషణ కల్గిన స్త్రీగా చూడగల్గాం. అది నాకు చాలా సంతోషాన్ని ఇచ్చింది. గృహిణి అయినంత మాత్రాన స్త్రీ పూర్తిగా వంటింటి చాకిరీతో అలిసి అవిసి పోతారు అన్న నానుడి నుండి అపప్రధ నుండి  ఈ కవిత బయట పడేసింది. స్త్రీలు మాత్రం ఈ కవితలో వున్న ఐరనీ అంది పుచ్చుకుంటారో లేదో!

స్త్రీ తనకు వుండే చక్కని అభిరుచులతో   అనునిత్యం తనని తాను నవ ఉత్తేజంతో నింపుకుంటూ జీవితాన్ని ఆస్వాదించడానికి ఆస్కారం వుంటుందని వుంది అని ఈ కవి తన కవిత ద్వారా తెలియజేసారు.

ఆ గృహిణి ఇష్టంగా గార్డెనింగ్ హాబీని కొనసాగిస్తూ,  నిత్యం ఇంట్లో ఆధ్యాత్మిక వాతావరణాన్ని నెలకొల్పుతుంది.ఇంటి అలంకరణలో రామాయణ ఇతివృత్త మధుబని పెయింటింగ్ గోడకు వ్రేలాడుతుంది, రమణ మహర్షి సందేశంతో  వున్న ప్రేమ్ గోడకు తగిలించి వుంటుంది. ప్రపంచం లోని మనుషుల మనస్తత్వం ఎలా వుంటుందో తెలుసుకోవాలనుకునే ఆసక్తి కల్గి    Steave de రాసిన ” How to read People” పుస్తకం చదువుకుంటూ వుంటుంది. ఇక ఆ ఇంట్లో  అమ్మానాన్నల అపురూపమైన ప్రేమతో  చక్కగా పెరిగిన పిల్లల ఆచూకీ తెలుపుతూ “అమ్మాయి చిత్రించిన అమ్మా నాన్న చిత్రం, కొడుకు తల్లికి పంపిన ఉంగరం బహుమానం”  ఇంకా  “బిజినెస్ టూర్ లో వున్న భర్త  తరచూ పంపే మెసేజెస్” ఇవన్నీ వుంటాయి.  ఈ చిహ్నాలన్నీ  ఆ కుటుంబ  సభ్యుల మధ్య వున్న  చిక్కని ప్రేమ ను అనుబంధాన్ని ఆప్యాయతలను తెలియజేస్తాయి. అలా అని ఆమెకు ప్రపంచంతో సంబంధం లేకుండా పోదు. మిత్రులతో ఫోన్ కాల్స్ తాత్విక చర్చలు చేస్తూ వుంటుంది. వెరసీ ఆమె గృహిణిగా వుంటూనే తనకిష్టమైన  ఆర్ట్ వేయడం పాటలు వినడం లాంటి వ్యాపకాలతో సంతోషంగా జీవితాన్ని ఆస్వాదిస్తూ వుంటుంది. వంటిల్లు ఇల్లు కూడా స్త్రీ అభిరుచి లో ఒక భాగమే అన్న భావన బలంగా చెప్పిందీ కవితలోని ఆమె.

ఆనందం ఒకరు ఇస్తే వచ్చేది కాదు  అది బయట వెతక కూడదు అది మనలోనే వుంటుంది. మనకు నచ్చినట్లు మనం మన జీవితాన్ని తీర్చిదిద్దుకోవచ్చు అని. ఆ గృహిణి ఇచ్చే సందేశం అపూర్వంగా వుంది.

ఈ కవిత కవి  ఊహ కావచ్చు  అనుభవంలోకి వచ్చిన దృశ్యం కావచ్చు. కవిత్వరీకించిన తీరు మాత్రం ప్రశంసనీయం. ఈ కవిత్వం చదివిన స్త్రీలు కూడా తమ అభిరుచులకు తగ్గట్టుగా తమ ఖాళీ సమయాలను ఉత్తమాభిరుచులకు కేటాయించుకుని ఇంటిని ఒంటిని మనసు ని పరిశుభ్రంగా తీర్చిదిద్దుకుని ఆనందమయమైన జీవితాన్ని నిర్మించుకోవాలని ఆరాటపడాలి.

తమ జీవితాల్లోని మెనాటనీ ని విచ్ఛిన్నం చేసుకోవాలి. తమ జీవితాల్లో పొడచూపే ప్రతి చిన్న కుటుంబ విషయానికి శారీరక మానసిక ఇబ్బందులకు కారణం జీవిత బాగస్వామ్యి యే కారణం అని నిందించటం సాధించడం అనే బలమైన బలహీనతలను బ్రేక్ చేయాలి. తమ జీవితంలో 60% పైగా ఆనందం తమలోనే వుందని గుర్తించాలి.

ఇకపోతే ఈ  కవిత్వంలో కవి ఇమేజరీలను చాలానే వాడారు. దృశ్యం, శ్రవణం, స్పర్శ, వాసన, రుచి, అనుభూతి దేనిని వదల్లేదు. అందువల్ల పాఠకుడు ఈ కవిత్వానికి  బాగా కనెక్ట్ కాగల్గారు ప్రతీకలను కూడా బాగానే వదిలారు రామాయణ ఇతివృత్తం, వినాయకుని ప్రతిమ,  అమ్మ నాన్న చిత్రపటం లాంటివి.

ఏమైనా ఇది  పురుషకోణంలో నుండి స్త్రీల అభిరుచులను పట్టి ఇచ్చిన కవిత్వం.. ఒకవేళ పట్టించుకున్న కవిత్వమే అయినా కూడా  అద్భుతం, ఆనందమే! ఈ కవిత క్లాసికల్ సాహిత్యం అనవచ్చును. వాస్తవానికి దగ్గరగా నాగరిక జీవితానికి సంబంధించినదిగా వుంటుంది. ఈ కవిత్వంలో చిన్న శ్లేష, పురుషుల అండర్ టోన్ కూడా వినబడింది. స్త్రీలు ఉద్యోగం చేయకపోతేనేం ఊళ్ళేలక పోతేనేం !? ఇంట్లో  ఇల్లాలిగా వుంటూ పిల్లలను చక్కగా పెంచి ఇంటిని ఆహ్లాదకరంగా వుంచుతూ తనూ ఆహ్లాదంగా వుండొచ్చు.భర్త పూర్తి ప్రేమను తన వైపుకే మరల్చుకోవచ్చు కదా అని.

కవుల కవిత్వం ఆమె_వంటగది దగ్గర మాత్రమే ఆగిపోకుండా.. ఇంకా ఇంకా వంటింటి సాంప్రదాయం ఆమెలకు పరిమితం చేయకుండా.. అతను_వంటగది వరకూ రూపాంతరం చెంది అందరి మనసుల నుండి నవ్య నీరాజనం అందుకునే స్థితికి ఈ కవి కవిత్వం, పురుషుల కవిత్వం సాగాలని  హృదయ పూర్వకంగా కోరుకుంటున్నాను.

కవి విదురా రెడ్డి గారికి  హృదయ పూర్వక అభినందనలు.

*

కవిత చదవండీ…

 

ఆమె_వంటగది..

 

కాఫీ సమయానికి

తూర్పు కిటికీ లోంచి చూస్తే

ఉదయించే సూర్యుడు దర్శనమిస్తాడు

అలాగే ఎర్రని పూలు పూసే

‘వెస్ట్ ఇండియన్ జాస్మిన్ ‘ మొక్క హాయ్ చెబుతుంది

 

ఓవెన్ ప్రక్కన

ఇండోర్ ప్లాంట్  ‘అరాలియా గ్రీన్ ‘

నేను నీకు తోడు అంటూ

హరితపు నవ్వులు పంచుతుంది

 

తన ఆలోచనలను

రచనలుగానో , చిత్రాలు గానో మార్చడానికి

ఆ ప్రక్కనే సుందరమైన పింగాణీ కప్పులో

పెన్సిల్, ఎరేజర్, ఎర్ర సిరా, నీలి సిరా కలాలు ఉంటాయి

ఓ వైట్ ఆర్ట్ బుక్ కూడా

🌿

పడమర వైపు గోడకు

రామాయణ ఇతివృత్త ‘ మధుబని పెయింటింగ్ ‘

వ్రేలాడుతూ ఉంటుంది

 

ఉత్తరం గోడకు రమణ మహర్షి సందేశం

“Happiness is your nature.

It is not wrong to desire it.

What is wrong is seeking it outside when it is inside”

అందమైన ప్రేమ్ గా వ్రేలాడదీయబడి ఉంటుంది

 

దక్షిణం వైపు గోడకు

తన కూతురు పదవతరగతిలో ఉన్నప్పుడు చిత్రించిన

“అమ్మా నాన్న ” బొమ్మ ఉంటుంది

 

ఎడమ చేతికి వ్రేలికి

తన కొడుకు అమెరికా నుంచి పంపిన ఉంగరం  ఉంటుంది

🌿

ప్రస్తుతం స్టవ్ ప్రక్కన

రసం మరకలు ,పాల మరకలతో

సగం చదివిన

స్టీవ్ డే వ్రాసిన  ” HOW TO READ PEOPLE ”

పుస్తకం ఉంది

 

తన మొబైల్ లో ఎంతో ఇష్టమైన

ఎయిటీస్ , నైంటీస్ తెలుగు , హిందీ పాటలు

ట్యూన్ అవుతూ ఉంటాయి

 

అప్పుడప్పుడు

భర్త బిజినెస్ టూర్ నుంచి పంపే

మెసేజ్ నోటిఫికేషన్ సౌండ్ హాయిగా ఉంటుంది

 

మధ్యలో

మిత్రుల తాత్విక చర్చల కాల్స్

 

తాగాలనుకున్నప్పుడు

ఓ కప్పు వెచ్చని కాఫీ తోడు కూడా

 

కిచెన్ లోంచి హాల్ లోకి చూస్తే

చక్కని చేమంతి మాలతో అలంకరించిన

వినాయకుని నిలువెత్తు శిల్పం దర్శనమిస్తుంది

🌿

ఆమె ఉన్నచోటనే

ఓ కమనీయతను సృష్టించుకున్న

స్థితానికి ప్రజ్ఞతకు మధ్య ఎదిగిన మనసు రవ్వ

 

మనసు

ఎడారిని కూడా

ఊటి తోటగా మార్చి వేస్తుంది

 

ఆనందించండి జీవితాన్ని

మీ చుట్టు చిన్ని దృశ్యాలను చేర్చుకుని

 

దుఃఖమైన

సంతోషమైన మనసు రాజ్యమే!

*

 

వనజ తాతినేని

5 comments

Leave a Reply to D.Subrahmanyam Cancel reply

Enable Google Transliteration.(To type in English, press Ctrl+g)

  • రచన ఆంతర్యాన్ని ఆకాశ సమంగా
    రచన భావాన్ని అవని అంత విశాలంగా
    విశదీకరిస్తూ సమీక్షించారు

    ఎంతో స్పూర్తివంతం
    హృదయపూర్వకముగా ధన్యవాదాలు మేడమ్

  • Very good and well sequenced article. The kavita she choose to analysed is also a good one. I regularly read her articles and kavitalu in face book.

  • అంతా బాగానే ఉంది కానీ.. కవితను పరిశీలిస్తే, బాధ్యతలు అన్నీ దాదాపు తీరిపోయిన స్త్రీ తీరిక వేళలనే ప్రదర్శించడం కనిపిస్తుంది. కూతురు పదో తరగతిలో వేసిన చిత్రం… కొడుకు అమెరికా నుంచి పంపిన ఉంగరం… వంటివి. అంటే వాళ్లిద్దరూ ఇప్పుడు ఆమె దగ్గర లేరన్నమాట. బాధ్యతలు తీరిన స్త్రీ, ఈ కవితలో చెప్పినట్టు తన సమయాలను నచ్చినట్టు సౌదర్యవంతం చేసుకోవచ్చు.దానికి కూడా కొంత యుద్ధం చేయాల్సి రావచ్చు. కానీ భర్త, పిల్లలు, ఉంటే అత్తామామలతో నిండిన కుటుంబం విధించే బాధ్యతలు స్త్రీని స్త్రీగా ఉండడానికే వీలు ఇవ్వవు. ఏ స్త్రీని కదిలించినా ఈ వాస్తవం మనకు అర్థం అవుతుంది. సారీ మేడం… మీరన్నట్టు కాకుండా ఈ కవిత- అది నాగరికమైనా, మరేదో అయినా- వాస్తవానికి దూరంగా ఉందని నాకనిపించింది. మీరే మధ్యలో ఎక్కడో అన్నట్టు- కవిత కేవలం రచయిత ఊహ మాత్రమే.

‘సారంగ’ కోసం మీ రచన పంపే ముందు ఫార్మాటింగ్ ఎలా ఉండాలో ఈ పేజీ లో చూడండి: Saaranga Formatting Guidelines.

పాఠకుల అభిప్రాయాలు