కవిత్వం

ఓపెన్ ససేమ్

మాటంటే గొంతు పుట్టని పిండితే ఉబికే శబ్దపు బొట్లు కాదు స్వర పేటికని కత్తిరిస్తే రాలి పడే బాధా శకలాలు కాదు గుచ్చుకునే ముల్లో గుండెలో దిగే గునపమో కాకూడదు కాకూడదు వేటగాడి బాణమో గజదొంగల చురకత్తో కానివ్వొద్దు కానివ్వొద్దు...

దృశ్యం – మరి రెండు కవితలు

1. దృశ్యం * నీలాకాశం రహస్య పొట్లం విప్పినట్టుగా అరుణోర్ణవమైన వేళ గడ్డి పువ్వుల నిశ్శబ్ద భాషను వింటూ లేచిన బుజ్జి పిట్టల రాగాలు జీవనమాధుర్యాన్ని నింపుతుంటాయి కలలన్నీ అలలై మళ్ళీ మనో సంద్రంలోకి జారిపోతూ అర్థవంతమైన దృశ్యం...

నిద్ర వినా …

రాత్రి నిశ్శబ్దం తేలులా కాటేస్తుంటే కాంతిని ఇముడ్చుకున్న కళ్లను బలవంతంగానైనా మూయాలి   తమను తామే పక్కమీద మరచిపోయిన వారికి తెలియకుండా ఇటూ అటూ దొర్లాలి లేదా పచార్లు చేయాలి ఆలోచనల్ని తరమాలి లేదా మరో గదిలోకి పోయి ఏదైనా...

రెహానా కవితలు రెండు

పుస్తకం దాహం వేసినప్పుడు కుండలో నుంచి కాసిన్ని నీళ్లు ఒంపుకున్నట్లు వీధిలో చే పంపు దగ్గర దోసిలి నిండా నీళ్లు పట్టుకుని గొంతుకలోకి నింపుకున్నట్లు ఊరి చివరి గిలకల బావిలో బిందె వేసి అన్ని నీళ్ళు తోడుకున్నట్లు అక్షరాల...

ఒఖ్ఖడినయి నీ వొడ్డుకు…..

ఆకైనా కదలని నడివేసవి రాత్రిలో ఉన్నట్టుండి తాకే గాలితెమ్మెరలా అప్పుడప్పుడూ నువ్వు గుర్తొస్తావు   నిండుకొలనుల్లాంటి నీ కళ్ళూ లేత తాటిముంజలంత తేటగా కదలాడే నీ పెదాలు ముద్దగా ముద్దుగా కదలాడే నీ పెదాలూ మల్లెపూరేకు...

ఓ కాంక్ష కి మరుజన్మ

ప్రతీ ఉదయం ఆరంభ శూరత్వం. ముగింపు మాటెత్తని ఒక కొత్త ప్రారంభం.   విఫలమైనా పర్లేని ఒక చిన్న ప్రయత్నం. కనుమరుగైనా కలవరపడని, కలలను నెరవేర్చే , తపనల కోలాహలం. తలమునకల తలపులతో, మెదడుకు మేకుల పదును. అవకతవకల ఆలోచనలతో...

ఆదర్శ దాంపత్యం

అసంపూర్ణ హస్తప్రయోగం లాంటి ఒక రాత్రి పిడుగు పడినా మనిషి లేవడు- అనుకుంటుంది ఆమె కాస్త తెరిపిగా మరి కాస్త వేదనగా. అయినా శరీరంలో ఉన్నవాటికి మందులు మనసు నిద్రపోవడానికి మందు వేసి పకడ్బందీ గా నిద్ర శిక్ష వేసుకున్న ఒక శరీరం...

ఒక ఆండ్రాపాజ్ మరొక మెనోపాజ్

నిజంగా నిజమే నిత్యము నిక్కమే నదిలాంటి నీలో మునిగి ఈదులాడి నీలో లోన దాగిన అతి రహస్య ప్రదేశాల పద్మవ్యూహాన్ని ప్రవేశించాలని నీ ఒడి బడిలో చేరాలని నెమలి పించం లా నిన్ను సమీపించి తెడ్డు ఆసరాతో బొడ్డు ఒడ్డుకు తుఫాను ముందటి...

స్వేచ్ఛ కవితలు రెండు

తెల్లమద్ది వెన్నెల అటు తిరిగి ఇటు తిరిగి నీ వైపు, నా వైపు ఒరిగి చేతికందకుండా ఎగిరే రెక్కలక్కర్లేని ఓ చందామామా..నను కాదని కొంతదూరమైనా పోగలవేమో చూడు..నల్లమలలో తెల్లమద్దినై ఒంటినిండా నీ వెన్నెలని పూసుకున్నా..ఇక నీ...

నాకెందుకో భయమేస్తుంది!

అక్షరాలకే పరిమితమనుకున్న యుద్ధం ఇప్పుడు మన ఇంటిముందు రక్తపు కల్లాపి చల్లేసిపోయి ఆధిపత్యపు వాసన కొడుతుంది. కానీ నాన్న నాకెందుకో భయమేస్తుంది!   నాన్న ఒకప్పుడు నువ్వు మూసేసిన బంకరు నాకిప్పుడు బడైపోయింది. యుద్ధమే బతుకు...

 రంగులరాట్నం 

రాట్నం మొదలవగానే వొక  శైశవం. మోటారు తిరుగుతూ పైకి తీసుకెళ్లేపుడు ప్రశ్నలు మొలకెత్తుతాయ్.ఆకాశాన్ని చుంబిచేప్పుడు సింహాసనం విక్రమాదిత్య.అహం అప్పుడే అనుకుంటాం మొగ్గ తొడుగుతుంది. పక్కకి వాలు జారి పడే సమయంలో యెక్కడో భయం...

రాహిత్యం

నక్షత్రాలతో నిండిన నింగి నువ్వని తెలిసి ముద్దాడాలని ప్రయత్నిస్తుంది మనసు మంచు మైదానం ఎలా ఆకట్టుకోగలదూ? ఒట్ఠి ఘనీభవన తెలుపు! తనను నీరుగా మార్చే, తప్త కిరణాల జాడ లేదు- పూల రంగులూ,పండ్ల తీపులూ, లేవు, రాళ్ళూ,రప్పల సాంగత్యం...

లక్ష్మి కందిమళ్ళ మూడు కవితలు 

1 కనిపిస్తోందా? వినిపిస్తోందా?  ఆకురాలుతున్న శబ్దం గాయాలు గేయాలై గాలిలో కలిసిపోతూ.. చింపిరి జుట్టులా వేలాడుతున్న కొమ్మపైన పిచుకొకటే దిగులుగా కూర్చొని ఉంది అదంతా కనిపిస్తోందా? వినిపిస్తోందా? * ఎన్నో భయాలనుంచి అనేక...

కొత్తపోష్టర్ 

కురుక్షేత్రం నాటకం చూడ్డానికి లంకాధిపతి సతీసమేతంగా వస్తాడు వారిని నవ్వుతూ పలకరించి ముందు వరుసలో కూర్చోబెట్టుతాడు బళ్ళారి రాఘవ కీచకుడు చేస్తోన్న దుర్మార్గానికి వెనుక వరుసలో కూర్చోన్న వాలి విపరీతంగా ఫైర్ అవుతాడు శకుని...

పెసిమిస్ట్ డాగ్

రోడ్డుపక్క విరిగిన కరెంటు పోలుకు యెలుగని బుడ్డబల్బు వోలే వుంది బతుకు చాలాసార్లు నల్ల కుక్క ఎదురొచ్చే కారు కింద పడి చావాలని ఉరికింది ఆ కారోడికి కారుణ్యం లేదు మృత్యుగానం వినకుండా తప్పుకు పోయాడు   డాటా అయిపోయాక తిరిగి...

యుక్రైన్ నుంచి ఒక గుండె చప్పుడు

1984 లో పుట్టిన ప్రముఖ యుక్రైన్ కవి ఇయా కివా చాలా మందిలాగే ఏకశిలాసదృశమైన యుక్రైన్ అస్తిత్వాన్ని ఇంకా మనస్ఫూర్తిగా కౌగిలించుకోలేక పోతోంది. ఆమె కవిత్వం లో ఇంకా తనను తాను నిర్వచించుకోవడానికి తాపత్రయపడే, పోరాడే యుక్రైన్...

వీడ్కోలు

తెమలని పనితో తెగ తెంపులు చేసుకుని ఆఖరి కొసాన మిగిలిన నిమిషాన అయితేనేం చేరుకున్నాను ఇంటి కబుర్లో, ప్రపంచ చర్చలో అవునంటే కాదనే వాదనలో చేసుకునే తీరుబడి లేకపోయింది టేబుల్ కు అటొకళ్ళం ఇటొకళ్ళం కూర్చుని పొగలు కక్కే కాఫీ...

ఒకానొక మంచు రాత్రి

దిగులుగా ముసుగు తన్నిన సూరీడు సాయంకాలాన్ని ప్రకటించాడు. సూరీడ్ని చలిమంటలో వేసి రాత్రిని వెచ్చబెడుతున్న వృద్ధాప్యం. వణుకుతున్న చలి ఈ రాత్రినీ,నన్నూ ఈ లోకాన్ని చుట్టుకుని మూడంకె వేయిస్తుంటుంది. ఎప్పటిలానే నిద్రని...