కవిత్వం

ఫాల్ కలర్స్ ఇన్ స్మోకీ హిల్స్

భూతలం అట్టడుగునుంచి గొలుసుకట్టు కొండల శిఖరాగ్రానికి మెలికలు తిరుగుతున్న తోవ నాగస్వరం వూదుతున్న మంత్రముగ్ద నాదాలకు పురివిప్పి పరుగులు తీస్తున్న కోడెనాగుల పడగ   ప్రేయసి మిసమిసల కౌగిట తుళ్ళింతల కొలిమిలైన   పరవశాల...

కిటికీ అవతల చెట్టు

1. కిటికీ అవతల్నుంచి చెట్టు పచ్చని నవ్వుల్ని కాగితంలో చుట్టి నా కేసి విసిరేది నేను తలతిప్పి చూస్తే సంబరపడి వొళ్ళు విరుచుకునేది రోజుకో పక్షిని రోజుకో పాటని రోజుకో రంగు పొద్దుని పరిచయం చేసేది అప్పట్లో – చెట్టు నా...

రిజర్వేషన్లు ఉన్నాయి కానీ………

మాకు రిజర్వేషన్లు ఉన్నాయి కానీ కూర్చునేందుకు కుర్చీలు లేవు. ఎర్ర మట్టితో అలికిన నేలమీద బ్రతికే మేము నునుపు బండల మీద కూర్చోవడం గౌరవం అనుకున్నాం. మాకు రిజర్వేషన్లు ఉన్నాయి కానీ చిరిగిన బ్యాగుల్లో బ్రతుకును...

ఆమె గురించి కొన్ని కవితలు

1. పశ్చిమ దిశ నుంచి పరుచుకున్న ఏటవాలు కిరణాలను, సాయంకాలం చరకతో దారాలుగా వొడికి, ఓ చున్నీ నేసాను! ఆమె భుజాలు మీంచి కప్పాను!! చేతులతో దాన్ని తడుముతూ “ఎక్కడ దొరికింది నీకీ వెన్నెల చాదర్” అన్నదామె! నావైన ఘడియల...

పరాయి దేహం

ఆకులు కప్పుకున్న ఆదిమ మానవి కూతుర్ని కనకుండా ఉండాల్సిందని కన్నీరు పెడుతున్నట్టుంది, కాలం మసిబారి నల్ల కల్లోలమైంది. హాయిగా ఆడుకునే పసిపాప దేహం తడిమిన వేళ్ళ నడుమ ఆడబిడ్డకింత వెలుగు కప్పలేని ఆకాశంలో గ్రహణ కాలం పొడచూపింది...

నాకంటూ నేను…

లేత వెలుగు కిరణం కూన ఒకటి తారట్లాడుతూ వచ్చి కనురెప్పల తలుపులు నాజూకు ముని వేళ్ళతో తట్టి కలల పుష్పకం నుండి సుతారంగా ఎప్పటి త్రిశ౦కులో దింపుతుంది.   ఉందో లేదో తెలియని అస్తిత్వానికి కాస్త కాస్త వశమవుతూ...

ఒక బానిస పద్యం

అశేష జనం భావన పెనం నుంచి పొయ్యిలో పడ్డామో ప్రజాస్వామ్యం పేరా రాజ్యం అహంభావం పెనం నుంచి ఆహారంగా మల్చబడ్డామో రూమిటోపి పోయి గాంధీ టోపీలు అలచివేత స్థానంమే కాదు తన పేరూ మార్చుకుంది తోడు వెంట పార్లమెంటును చట్టబద్ధతను...

వెళ్ళిపోయిన వాళ్ళు

ఎందుకు మళ్లీ తిరిగొస్తారు కలల్లోకి? కలల కలకలంలోకి?   చెరువు నీటిలో గులకరాయిలా మునిగిపోయిన వాళ్లు వాడిన పూలై జలజలా రాలిపోయిన వాళ్లు కొండమీది సెలయేరులా సరసరా కిందకి దూకి చల్లగా ఇంకిపోయిన వాళ్లు గోడమీద పటాలైన వాళ్లు...

ఈ కథలు ఆ రాత్రి ఇక నిద్ర పోనివ్వవు!

నగరంలో కొన్ని రాత్రులు మిగిలుంటాయి అవి ఏ రద్దీ లేని పాత రోడ్డు వారగా ఉంటాయి మరీ పాత కాలం ఇళ్ళు ఒకటి కూలిపోయి ఊత కర్ర లేని ముసలి దానిలా ఉంటుంది దాని పై ఒక కుందేలు రెక్కలు విసురుతూ ఎగురుతూ ఉంటుంది నేల పై చెరపబడ్డ సమాధిపై...

ఆ రెండు దీపాలే!

ఎర్రటి బొట్టు బిళ్ళ లాంటి టపాసను నట్టులో పెట్టి నేలకేసి కొడితే పట్ మని పేలే నేలటపాసా నా బాల్యం   పక్కింటి భవంతి వాళ్ళు చిచ్చుబుడ్లు కాలిస్తే చార్మినార్ సిగరెట్టు పెట్టిలోని తగరపు వెండి  కాగితాన్ని కాల్చి...

కవిత రాస్తున్నప్పుడు….

విరాటరాజు కొలువులో గరిట పట్టుకొని వంటలొండు తున్న భీముడిలా కొత్త సత్తువ నాలోకి వచ్చి వాలతాది కవిత రాస్తున్నప్పుడు కోడి పిల్లలను గెద్ద తన్నుకు పోవాలనుకున్నపుడు తల్లి కోడి మెలకువ నాలో తలుక్కు మంటాది కవిత రాస్తున్నప్పుడు...

చెంచిత

జులపాల జుట్టోనికి దుఃఖం ఎంత ఇష్టం అంటే నాటుసారాను ఫూటుగా తాగేంత ఎక్కడ ఏడుపులు వినిపించినా వాలిపోయి తనూ ఇంత కన్నీటిని జమచేసే వాడు వాడికి దుఃఖం ప్రియ నేస్తగాడు పెల్లిపెటాకుల్లేని చెంచితగాడు ఊర్లూ పట్టుకుని తిరిగేవాడు...

గరికపాటి మణీందర్ కవితలు మూడు

  1 లోపల రద్దీ ఒక సమూహం లోలోని ప్రవహిస్తుంది. వీధిలా. కార్యాలయం లా బంధు గణం లా కొలీగ్స్ లా.. ఉత్తరాల్లా నడిచొచ్చి సరాసరి గుండె మూలాల్లో తిష్ట వేసే అక్షరాలు. వాట్స్ యాప్ పలకరింపులు బాస్ ల మెస్సేజ్ లు టెంప్లెట్స్ ఎమోజీల...

కుదురు

గాయం మానిపోయిందనుకోకు గతకాలపు ఆనవాళ్ళు గుండె మీద ఆనెలు కట్టుకుని దర్జాగా కూర్చున్నాయిగా శ్వాస వదిలి , తీసుకున్న ప్రతిసారీ ఎంత భారంగా ఉంటుందో తెలుసా నిద్రలోనూ ఉలిక్కి పడుతూ నిద్ర పట్టని రాత్రులను వెక్కిరించే పీడ కల...

పేరు లేని వీళ్లు!

వీళ్లు అరుదైన అంతరించిపోతున్న ప్రత్యేకులు యిద్దమిద్దంగా ‘యిద’ని పేరేమీ లేదు ప్రేమను దాటి, పిచ్చిని దాటి– మరెటో వెళుతుంటారు చిక్కనిచీకటి మీద లెక్కలేని రంగులేరుకుంటారు ఏమీలేని వొట్టి ఖాళీ మీద ఏమైనా...