ఓటితెప్పల్లాటి ఊరి మెరకల్లో వలలు పొత్తుతున్న యిసక దిబ్బల్లో అమ్మోరు మోడులాటి బతుకు.. ఎన్ని శేర్ల సెమట నీళ్లతో సల్జేసినా ఉలకదూ.. పలకదూ..! యానాం సకం అంతరం దేవినా సకా పగటిపూట కష్టం దక్కదు పడవ నీడలు సూత్తే ఎటు పారిపోతాయో...

నువ్వు నడిచిన నీలం రంగు దారి కాలు కాలిన పిల్లిలా తిరుగాడుతుంది విరామ చిహ్నాలు లేని కాలం ఇప్పుడు నూరుతుంది కరవాలం బొగ్గులవేడి చెంబుతో ‘ ఐరని’ అంగీలాగును ఐరన్ ఇస్త్రీ చేసినట్టు ప్రవహించే సెలయేరు ఇరు తీరాలు...

నాలుగు చినుకులు కురవంగనే
మట్టి పరిమళాన్ని వెదజల్లే నేలను నిర్మూలించగలవా?

ప్రతి రాత్రీ  ప్రతి ఊరూ
కొన్ని వాగ్దానాలను చేస్తుంది.

అమృత భాండమై వస్తావు నువ్వు..

క్లేశావృతమైన నా హృదయంలోనికి ఒలికిపోవడానికి!

వాక్యం జీవ నదిలా ప్రవహిస్తూ
సముద్రాన్ని అల్లుకుని
ఆకాశాన్ని నేలకు దించి
వసంతాన్ని ఆవిష్కరించాలి.

ఆశగా ఒక బొద్దింక
ఆకలిగా ఒక మనిషి

విధి విధానాలు ఏమైనా కానీ నువ్విప్పుడు నిన్ను నువ్వు పోగొట్టుకుంటున్న యుద్ధానివి నెత్తుటి ముద్దకు అతుక్కుపోయి కన్నీటి చప్పరింతను పట్టించుకోని కోరికల నిప్పువి నిన్నెలా అర్థం చేసుకోమంటావు!? గీసుకున్న గిరి దాటి బరిలో...

1 డిజిటల్ ‘చిల్లింపు’లు!  కాస్ట్లీ కోరికల డ్రాగన్ కవ్విస్తూ అమాంతం నోరు తెరిచి రేపటి అవసరాన్ని మింగేసింది ఫోన్ పే, గూగుల్ పే నొక్కులకు బ్యాంకు అకౌంట్ కు‌ బొక్కపడి నా రూపాయి పాప ఏ షాపింగ్ మాల్లోనో...

దూరాన తూర్పున సంద్రంలోంచి ఉదయం ఉబికొస్తున్నట్టుగా ఉంది. కాళ్ళు అందని పిల్లాడు నిదానంగా కాంచి తొక్కుతున్నట్టు కిరణాల్ని పట్టుకొని నింపాదిగా కాలాన్ని నడిపిస్తున్నాడు సూర్యుడు. సూర్యుడంటే వట్టి రసాయన గోళం కాదు ప్రకృతిని...

ఎప్పుడో ఒకప్పుడు సింధూరమై పలకరిస్తావేమోనని ఎదురు చూసా! పోరాట క్షేత్రంలోనే అడుగులు వెతుక్కుంటావని అనుకున్నా! ఇంత అమానుషంగా నా నమ్మకంపై నెత్తుటి బొట్లు రాలుస్తావని అనుకోలేదు స్వేచ్ఛగా గొంతెత్తి పాడిన క్షణాలన్నీ ఏమైపోయాయి...

1 నాన్నా నొప్పిగా ఉంది…   అప్పుడు కాదు నిన్నునోరార నా నాన్నా అని పిలిచినప్పుడల్లా…నొప్పే….భరించలేని నొప్పిగా ఉంటుంది!   సంసారం తెలుసు వ్యభిచారం తెలుసు బలాత్కారం తెలుసు అత్యాచారం కూడా తెలుసు...