కవిత్వం

ఇక కవితలా ప్రవహించక తప్పదు!

ఏదో చెప్పాలి కానీ అదేమిటో అర్థం కావటం లేదు అక్షరాల్ని కూర్చుకుంటూ పదాలకు పదాలను అతుకులు పెడుతూ గొంతులో చేరి గురగురలాడుతూనే ఉంది.   ముత్యాల చేరు పుటుక్కున తెగినట్లు అంతలోనే బిందువులుగా మారి కనుకొలకుల్లో చేరుతుందే...

రోజుకో కవిత

నేను అక్కడొక పిడికెడు చోటు కోసం చూస్తున్నాను అతి సారవంతమైన నేల అది అక్కడ నిద్రపోతున్న మట్టికణంలో జీవసంగీతమేదో లేత లేతగా గుండెలను తడుతుంది ఎవరి ఏకాంతాలూ భగ్నం కాని అతి విశాల నిశ్శబ్ద స్వర్గం అక్కడే సంవేదన మేఘాలూ...

ట్రూత్ ఆర్ డేర్ 

ఏడేళ్లకు రెండు, మూడు నెలలు అటూ ఇటుగా ఉంటాయేమో రెండు కళ్ళు రెండు గోళాల్లా మెరుస్తున్నాయి కృష్ణ బిలం లాంటి లోతులతో ప్రపంచాన్ని శోధిస్తున్నాయి ట్రూత్ ఆర్ డేర్ ఆడదామా? స్థిమితంగా కూర్చుని ఉన్న నాకు సవాల్ విసిరింది...

అగులు బుగులు

కొమ్మలు వంగిపోతున్నట్లుగ నైరూప్య చిత్రం ఆకాశంలోంచి మేఘాలు విచ్చుకుపోతున్న దృశ్యం చినుకులు లేకున్నా వర్షం కురుస్తున్న వాతావరణం పర్యవసానాలకూ ఎదురునిలిచే ఊహాగానం   ఎన్ని పరీక్షలనైనా మనసు ఎదుర్కోవాల్సిందే ఎన్ని ఎక్స్...

పొలం ఎందుకు మాట్లాడదు

 అసందర్భ సందర్భంగా ఒక మాట పొలం ఎందుకు మాట్లాడదు   ఉలిక్కిపడే ప్రతి క్షణం మట్టి మూలుగుతున్నట్టే ఉంటుంది   విషమ ఘడియలు వస్తుంటాయి పోతుంటాయి అదృశ్య శక్తులూ ఎపుడో ఒకపుడు కనిపిస్తూనే ఉంటాయి వివక్షతల గోడు చరిత్ర...

కనిపించని కొండ

నా లోపల జ్ఞాపకాల కొండ పెరుగుతూ తరుగుతూ నాతోనే కొనసాగుతోంది ఎప్పటి నుండో ఏమో   దాని పొరలు పొరల్లో ఎన్నున్నాయో ఏమున్నాయో   కావలసింది అందులో  చటుక్కున దొరుకుతే ఆ కొండ గుర్తుకురాదు దొరకనపుడే ఆశాచావదు వెతికేపనీ ఆగదు   దాని...

పునరపి……

 ఒక్కుమ్మడిగా మేఘబాలికలందరూ వందలాది వానచీపురులు పట్టుకుని కొండకొమ్ముల పైన చేరి తమ నడుము లొంచి వుల్లాసంగా నేల మీది చెత్తను వూడుస్తూ ఏకకాలంలో కల్లాపి కూడా చల్లుతున్నారు ఈ లోకం ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఆకలితో అల్లాడి పోకూడదని...

స్వర్ణ యుగం

ఆరుబయట  ఆరాం కుర్చీ ఆరుపదులు దాటే సాయం కాలం- జయాపజయాల చప్పరింతలతో పిల్లలతో పిట్టలతో ముచ్చటించే దినాలలో   రోజూ  పొద్దును చేతికర్ర పొన్నుతో పొడుచుకుంటూ అతను వంగిన నడుముతో   ఆవిడ. పెనిమిటిని కచేరుకు సాగనంపే పనిలో...

ఒక్కలా !?

ధడాల్మని ముఖమ్మీదే తలుపులు మూసేస్తావు కారణం చెప్పవు   కిటికీ సందులోంచీ వెలుతురు కట్టిన చారికతో సంభాషణకి వుపక్రమిస్తాను యినప తెరల లోపల యేముందో యెంత గింజుకున్నా తెలీదు *** బయటా లోపలా తేడా లేదు   బతుకంతా వొక్కలా...

వెళ్ళనివ్వండి

అడుగులు స్థిర పడిన తర్వాత పరుగెత్తడమే మంచిది వెళ్ళనివ్వండి రెక్కలు మొలిచిన తర్వాత ఎగరటం అనివార్యం ఆపకండి రెప్పల మాటు రక్షణ కంటే గాయాలు నేర్పే పాఠాలే ఎక్కువ అవసరం అక్షరాలు ఒంటబట్టిన తర్వాత సంక్లిష్ట మానవ మస్తిష్కాన్ని...

ఎలా ఉంటుందామె..?

వర్షానికి నిండిన కొత్త గోదారిలా నా గుండె తీరం మీద పరవళ్ళు తీస్తుందా? ఎలా మాట్లాడుతుందో- మాట్లాడకపోతే అలిగి కూర్చున్నప్పుడు వంకర తిరిగిన ఆమె ముక్కును ముద్దు పెట్టుకోవాలని ఉంది. కోపంలో కళ్ళు ఏర్రబడిపోతాయా..? ఎరుపు అంటే...

 కదలని దేహం 

నల్లని నీడలలో విరిగిన నవ్వొకటి అమావాస్య చింతతో రంగులన్నీ అదృశ్యమయ్యాయి తోక తొక్కిన త్రాచులా బుసలు కొడుతున్న కాలం ఇప్పుడు కొండచిలువలా చుట్టేసిన కలతలు కలవరపెడుతూ ఇక అలా కదలని దేహంతో నువ్వు. ** 2. అలసిన అల * సృహలో లేని...

అయి పో…

పో చుట్టుకు పో అనుబంధాల గట్లను  తెంపి అహంకారపు జ్ఞాపకాల్లో తడిపిన అనుభవాల దారాన్ని నీ చుట్టూ అల్లుకుంటూ ఓ కొత్త ‘పట్ల’ పురుగు ననుకుంటూ మురిసిపోతూ చుట్టుకు పో ఏదో ఒక జ్ఞాని ముసుగు ధరించి నిస్సహాయ అభాగ్యుల ముందట...

యెడింబరో: ఒక కవ్యం

నేడు మరణించి మూడు శతాబ్ధాల క్రితం పుట్టడం లాంటిది యెడింబరో అనుభవం. శాంతములేని లోకమంత అమరమైన శ్మశాన మాల అంటుంది యెడింబరో   పెక్కింతలుగా పెరిగిపోతూ తానే పగలగొట్టేసిన కవితగుల్ల పక్కన పేద్ద నత్తలా పడివుంది యెడింబరో...

యామినీ కవితలు రెండు

1 మిణుగురు పురుగు మనసు ప్రమేయం ఏ మాత్రం లేని యాంత్రిక చర్యలు రంగులద్దుకుని వాకిట ముందు చేరి నవ్వుతుంటాయ్. వీధి చివర దీపపు వెలుగు మిణుగురు పురుగు లాంటి కాంతై వాకిట ముందున్న ఆకారం మీద ప్రతిఫలించగానే.. ఎవరో తొడిగిన...

ఓపెన్ ససేమ్

మాటంటే గొంతు పుట్టని పిండితే ఉబికే శబ్దపు బొట్లు కాదు స్వర పేటికని కత్తిరిస్తే రాలి పడే బాధా శకలాలు కాదు గుచ్చుకునే ముల్లో గుండెలో దిగే గునపమో కాకూడదు కాకూడదు వేటగాడి బాణమో గజదొంగల చురకత్తో కానివ్వొద్దు కానివ్వొద్దు...

దృశ్యం – మరి రెండు కవితలు

1. దృశ్యం * నీలాకాశం రహస్య పొట్లం విప్పినట్టుగా అరుణోర్ణవమైన వేళ గడ్డి పువ్వుల నిశ్శబ్ద భాషను వింటూ లేచిన బుజ్జి పిట్టల రాగాలు జీవనమాధుర్యాన్ని నింపుతుంటాయి కలలన్నీ అలలై మళ్ళీ మనో సంద్రంలోకి జారిపోతూ అర్థవంతమైన దృశ్యం...

నిద్ర వినా …

రాత్రి నిశ్శబ్దం తేలులా కాటేస్తుంటే కాంతిని ఇముడ్చుకున్న కళ్లను బలవంతంగానైనా మూయాలి   తమను తామే పక్కమీద మరచిపోయిన వారికి తెలియకుండా ఇటూ అటూ దొర్లాలి లేదా పచార్లు చేయాలి ఆలోచనల్ని తరమాలి లేదా మరో గదిలోకి పోయి ఏదైనా...