కవిత్వం

ఆకుపచ్చ జుబ్బా..రంగురంగుల కుల్ల

సొడలు సొడలు పోతున్న కాలపు యవ్వనాన్ని చేప పొలుసుల్లా రాల్చేసుకుంటున్న ఎర్రని సూర్యాస్తమయాల వొంటరి వసంతం. నీడనిచ్చే జీవితపు చివరి గడియల్ని గులకరాళ్లు పోగేసుకుని లెక్కలేసుకుంటూ తన గోడు ఎల్లబోసుకుంటది.ఎంతజెప్పినా ఇనని మావుల...

అంతర్వాహిని

నీ ఇంటి ఎదురు గోడకు వేలాడే పూల తీగెలు గజల్ గుత్తులుగా అనిపిస్తాయి నాకు వాకిలికావల లోపల్నించి స్వరమయమైన ధ్వనులు వినపిస్తూ ఉంటాయి మీ ఇంట్లో మనుషులు పాటల్లాగా పాడుకునే  మాటలేమో అవి సామాన్యమైన ఇల్లే నీది నా అడుగు ఎప్పుడూ...

సమస్తం అట్లా మరణిస్తుంది, కానీ…

ముందు; వున్నట్టుండి రెక్కలు విరిచి దారుల మాయ చేసి చూడరెవ్వరు పలుకవ్వరు పెదవి చిట్లరు ముఖమెరుగరు నేలనంటుకు తిరిగే పురుగు కల తొక్కబడుతుంది తర్వాత; దేహానికెందుకో గొడుగు పడుతాను యిన్కెందుకో మాట్లాడని కనుగుడ్డు పరితపిస్తుంది...

భాష

వేలి కొసలమీద ఎత్తెత్తి అడుగులు మోపుతూ నడిచి వెళ్లిపోతుంది నిశ్శబ్దం లాగే, రాత్రిలాగే స్వరం కోల్పోయిన భాష.   మన్నుతిన్న పాములా ఓపక్కన ఒరిగి చిక్కటి చీకటిని స్వప్నాల్లో ఊరేగిస్తూ తుంపరలు తుంపరలుగా రోదిస్తూ దిగాలుపడి...

ఒక ప్రాణం కథ

అనుకుంటాం గానీ మరణం పెద్ద ప్రమాదమేమి కాదు ఎన్ని ఆకులు మరణించడం లేదు అంత్యక్రియలు లేని పూలమాటేమిటి సముద్రతీర స్మశానం లో విరుగుతున్న అలల విషయమేంటి పడమర కిటికీ నుండి దూకే సాయంత్రాల సంగతి? ఆరిపోవడానికి సిద్ధం గా ఉన్న దీపం...

ఈ ఆకాశానికి మాత్రమే తెలుసు!

ఊరికే ఉంటావ్ నువ్వు లేవని అనిపించకుండా ఏదీ అంటదు నిన్ను నీ వెతుకులాట ఎందుకో ఎవరికీ అర్థం కాదు ఈ సమూహంలో నుంచి ఎప్పుడు తప్పిపోయావో నీకు మాత్రమే తెలుసు ఇక్కడిక్కడే తిరుగుతుంటావ్ నీ ఉనికి నీకు కూడా తెలియనంత నిమ్మళంగా...

వెలుతురు వైపు

చీకటిలోనే ఉన్నావా అవుననే అనిపిస్తోంది ఎటు చూసినా నలుపు తప్ప ఏముందని స్పష్టత లేని ప్రతికోణమూ చీకటేగా గూడుకట్టుకున్న భారాల నుంచి మనసుకు తాత్కాలిక ముక్తిని రుచి చూపేందుకు కోశిష్ చేస్తావా వెనువెంటే ఎన్నో ప్రశ్నలు నీపై...

కిటికీలో అతను

ఒకప్పుడు  గదిలో ఉన్నంత సేపూ అతను  నన్ను ఆకాశంగా  మార్చేవాడు  కారు మేఘం లా కమ్మి మెరుపుల్ని కాటుకలా దిద్ది  ఇంద్ర ధనుస్సుని పైట గా బహూకరించి  జల జలా కురిసే చినుకుల్ని  బుగ్గలపై కెంపుల్లా అద్ది- ఓహ్! అతను నన్ను  పూల...

చీకటి కాశ్మీరం

చాపచుట్టుకున్నట్టు ఙ్ఞాపకాలు పెనవేసుకున్నాక నిద్రదేంటి పాపం? అలల్ని చీల్చి వెళ్లిన పడవలా కనుపాపల్ని స్వప్నాలు ముక్కలు చేస్తుంటే గదిగోడలు కళ్లు మూసుకొని నిద్రనటిస్తాయి చేతుల్ని పెనవేసుకుని హత్తుకున్న తలుపులు నిద్రను...

మేరే వతన్ కే లోగ్

వాళ్ళిప్పుడు గొంతెత్తగలరు ఒక అడుగు ముందుకేసి పాడనూగలరు దేశభక్తి పొంగిపొర్లుతుంటే ఆ భారాన్ని గుండెల మీద మోయలేని సున్నిత మనస్కులు.. వాళ్ళిప్పుడు మాట్లాడగలరు సల్వాజుడుం పేరుతో అడవిబిడ్డల జీవితాలు క్యాంపుల్లో బందీలయినప్పుడు...

రా.. ఇద్దరం ఒకే చీకటిని విందాం

నీ ఆకాశం కింద: చీకటి కుమ్మరించే సూర్యుళ్ళు వెన్నెల దాచుకునే చంద్రుళ్ళు గాలిని మింగేసే దిక్కులు కాళ్ళకు బేడీలు వేసుకున్న సముద్రాలు.   అన్నీ ఉన్న నా ఆకాశం కింద ఏమీ లేనట్టు.     ఏడుపాగట్లేదు అని నువ్వన్నపుడు గద్గదమైన నా...

నలభై ప్రాణాల సాక్షిగా

నలభై ప్రాణాల గురించి మాట్లాడదాం దుర్భర దుర్గంధ సరిహద్దుల్లో విగతజీవులయ్యే మనుషుల గురించి మాట్లాడదాం.   నాగరిక మానవుల రక్షణ కోసం సకలాయుధాలూ ధరించి దగ్ధమయ్యే త్యాగాల గురించి మాట్లాడదాం.   అదే నాగరిక మానవుల...

శ్రీకాంత్ కవితలు అయిదు

 1  no option    ఎందుకనో, ఒకోసారి గుర్తుకు వస్తావు నువ్వు – ఏం చేయాలో తెలియదు అప్పడు, లోపల ఏదో పట్టేసినట్లు pain! ఎదురుగా గోడలపై నీళ్లు అలికినట్లు నీడలు – ఒక పొరలాంటి కాంతి – అది కన్నీరులాగా ఉన్నదీ...

చుక్కలు పొడిచిన నేల

ఇంద్రధనస్సులో ఏడే రంగులని ఎవరన్నారు? ఇన్ని వందల రంగులు ఇలా విప్పారుతుంటే ఇక్కడేదో కవితానాట్యసంగీత లాస్య కూజితాల సమ్మేళనమేదో జరుగుతున్నట్లుంది ఒక ఆల్చిప్పలో పూచేదొకటే ముత్యమని ఎవరన్నారు? ఇన్ని వేల స్వాతిముత్యాలు ఇలా...

ఓదార్చేచేతులేవి

నువ్వు నడుస్తూనే ఉంటావ్ చూస్తూనే ఉంటావ్ తెలియని పరుగు పెడుతుంటావ్ వెంపర్లాటలో వెనుకబడరాదనే ఆశ చీకట్లను ఆర్పడానికి దీపం పెట్టే ప్రయత్నం చేయవు జీవితపు ఐస్ బర్గ్ ను ఢీ కొట్టి మునుగుతున్న బతుక్కి చిటికెనవ్రేలు కూడా అందించవ్...

తిర్యగ్రేఖ

1. వాస్తవానికీ భ్రమకు నడ్మ సన్నని సరళరేఖ కొమ్మను పట్టుకుని యాళ్లాడుతున్న పసితనం.ఫుట్ బాల్ పై పాకుతున్న చీమలా సమతలంపై సాగుతున్న పయనం.ఒక్కపాలిగా వేటకత్తితో వెదురుబద్దను చీల్చినట్టు, గాలిపొరల్ని దునుమాడుతూ దూసుకెళ్తున్న...

సంక్షోభం-నిర్బంధం

ఓ సంక్షోభ సమయాన నిశ్శబ్దం మేల్కొంటూ కాలం నిదురిస్తుంటుంది నల్లగా నిగనిగలాడుతూ చీకటికి నకలుగా కొన్ని జతల బూట్లచప్పుడు మలయమారుతపు గుండెచీల్చుకుంటూ వెళుతుంది నిశిని నమ్ముకొని బతికే రేయిపక్షులు బెదిరి చెదిరేలా వడివడి...