1 మీకిప్పుడు స్వార్థం తెలియాలి తను అత్తిపత్తి పువ్వై ముడుచుకుంటుంది నీటి చర్మంపై కష్టాల పురుగులను మోసుకుంటుంది. పుస్తకాలాన్నీ అది తన్యత సిద్ధాంతమని ప్రకటిస్తాయి కానీ ఎవరికి తెలుసు అది మన అవ్వల కన్నీటి సిద్ధాంతమని...
కవిత్వం
దూరమున్న దూది ఆకాశమే హాయి…
ధవళ వర్ణం చీరలో నువ్వట్టా నడుస్తూ వస్తుంటే మల్లెపూల బుట్ట నడిచొచ్చినట్టుగానే ఉంది చీరంచుకు మోదుగుపూలను మూటకట్టుకొచ్చావేమో మెరుస్తున్న లేతబానుడు తీరుగా ఉంది నీ చీర కొంగు నీవట్టా నడుస్తుంటే నీ వీపు వైపు నుండి చూసి ఒకసారి...
ఎవరు ఎవరికి ఏమౌతున్నారు?
దేవా… ఈ చోటున ఇప్పుడు… వేదనలేవీ నా కంటబడటం లేదు దుఃఖాలు ఓటములు ఏవీ నా చుట్టూ తండ్లాడటం లేదు అపరాత్రి వరకూ ఆగి నిన్ను కలుసుకుని నా లోలోపలి గుహలేవో నీ ముందు తెరచిపెట్టి కాసిన్ని అక్షరాలుగా మారే చింతనల చితులు...
మెరవని నక్షత్రాలు
“రోదసిలో గెలాక్సీలు (నక్షత్ర రాశులు) ఢీకొన్నపుడు కాలానికి ఏమవుతుంది? ఉదాహరణకు, మన పాలపుంత సరసనే వున్న ఆండ్రోమెడాతో ఢీకొంటే కాలం ఏమవుతుంది? స్థల, కాలాలు వక్రీభవిస్తాయి. నక్షత్రాల రూపాలు మారిపోతాయి. ఇందులో మనకు తెలిసిన...
సైఫ్ జీ….వింటున్నారా?!
1 సైఫ్ జీ, మసీదులో దేవుడి ముందు మనుషులంతా సమానమే మసీదు బయటే , ఒకరు అమీరు , ఒకరు గరీబూ , ఒకరు ఫకీరు అంతే. 2 సైఫ్ జీ, మీ కోసం ఆయన మహమ్మద్ దీపక్ గా మారి నిలబడ్డారు. ఆయనకు అవసరమైనప్పుడు మీరు ‘ శ్రీరామ్ సైఫ్ అలీ ‘ గా నిలబడే...
పొలంబడి
స్కేల్ తీసుకొని పెన్నుతో నోట్సుల నాలుగు పక్కల లైన్లు కొట్టి, హెడ్డింగులను అండర్ లైన్ చేసినట్టు పొలంలో నాయిన అంతే అందంగా వొరాలు చెక్కి, బురద పెడతాడు. ….రోజు స్కూల్లో మన హ్యాండ్ రైటింగులకు గుడ్, వెరీ గుడ్ పడ్డట్టు...
రైతు కవితలు ఆరు
1 పొడువు గీతతో పక్క గీత తగ్గుతుంది కాని ఆ చాళ్లను మించలేం 2 పూవులై నవ్వుతాం పక్షులై పాడుతాం మట్టిలోని తనకు తెలియదు మన సంగతి 3 ఇవ్వడమే తెలుసు తనకు అడుక్కోవడం నేర్పింది మనమే 4 విత్తనంకై నెత్తురొలుకుతాడు నీళ్ల కోసం...
వెనక్కి తిరిగి చూడకు
వెనక్కి తిరిగి చూడకు. తుఫాను ముగిసిన తర్వాత అలసిపోయిన అలలు ఒంటరి కన్నీటి నదులు ఒక్కటొక్కటిగా కలిసి ఉప్పునీరైన సముద్రం సుడిగుండాల మధ్య తడబడి పెను అలలతో పెనుగులాడి ఒడ్డుకు చేరిన శిథిల పురాజ్ఞాపకం పడవ భూమీ...
ఎంత నెత్తురు పారనీ ….
మారిన కాలాన్ని బట్టి
మనల్ని మనం మలుచుకోకపోతే
గరికపోచ కూడా గాయం చేస్తుంది.
మనిషి కాటు
వాస్తవాలన్నీ కఠినమైనవే నిరీక్షించినవన్నీ వికృతమైన నవ్వుతో పలకరించినపుడు..! బతుకుచిత్రంలో రంగు పలచబడినపుడు గుర్తింపు కోసం తపన పడడం తనని తాను శపించుకోవడమే ! ఒక్కోసారి అకారణ దిగులు జీవితాన్ని అతలాకుతలం చేస్తుంది. అన్ని...
ఇంద్ర ప్రసాద్ రెండు కవితలు
1 బదులేది? మొక్కలు పెంచుకునే వాణ్ణి గొప్పలు తవ్వుకుంటూ నీళ్ళు పెట్టుకుంటూ ఆకుల్ని తుడుస్తూ రాలిన పువ్వుల్ని పక్షులు విడిచేసిన గింజల్ని పోగు పెట్టేవాణ్ణి ఇప్పుడు రంపపు మిల్లులో దుంగల్ని చిత్రిక పడుతున్నాను పచ్చి వాసన...
ఒడుసు గాలీ.. వలస పడవ!
ఓటితెప్పల్లాటి ఊరి మెరకల్లో వలలు పొత్తుతున్న యిసక దిబ్బల్లో అమ్మోరు మోడులాటి బతుకు.. ఎన్ని శేర్ల సెమట నీళ్లతో సల్జేసినా ఉలకదూ.. పలకదూ..! యానాం సకం అంతరం దేవినా సకా పగటిపూట కష్టం దక్కదు పడవ నీడలు సూత్తే ఎటు పారిపోతాయో...
నువ్వు నడిచిన దారి
నువ్వు నడిచిన నీలం రంగు దారి కాలు కాలిన పిల్లిలా తిరుగాడుతుంది విరామ చిహ్నాలు లేని కాలం ఇప్పుడు నూరుతుంది కరవాలం బొగ్గులవేడి చెంబుతో ‘ ఐరని’ అంగీలాగును ఐరన్ ఇస్త్రీ చేసినట్టు ప్రవహించే సెలయేరు ఇరు తీరాలు...
ఆ తల్లి కన్నీళ్ళు
నాలుగు చినుకులు కురవంగనే
మట్టి పరిమళాన్ని వెదజల్లే నేలను నిర్మూలించగలవా?
ఒక రాత్రంతా… ఊరికే..
ప్రతి రాత్రీ ప్రతి ఊరూ
కొన్ని వాగ్దానాలను చేస్తుంది.
రెక్కల వాకిలి
అమృత భాండమై వస్తావు నువ్వు..
క్లేశావృతమైన నా హృదయంలోనికి ఒలికిపోవడానికి!
వాక్యం నదిలా ప్రవహించాలి
వాక్యం జీవ నదిలా ప్రవహిస్తూ
సముద్రాన్ని అల్లుకుని
ఆకాశాన్ని నేలకు దించి
వసంతాన్ని ఆవిష్కరించాలి.
