కవిత్వం

వేలమాట్లు.. సొర్గానికి తీస‌క‌పోయింది!

ప‌ద్ద‌న్నే ఇంత చ‌ద్దిబువ్వ‌లో.. ఉడుకుడుకు పొప్పో.. రోట్లో నూరిన ఊరిమిండి క‌లిపేస్కోని తింటే.. ఎంత రుచిగా ఉండేదో! బువ్వ గురించి చెప్తే.. రాగి సంగ‌టి గురించి చెప్పాల‌! చాట్లోకి .. రెండు సోల‌ల స్టోరు బియ్యం తీస్కోని...

చీమలెత్తుకు పోయిన భూమి

చిలకలాంటి ప్రశ్నార్థకం ముక్కు చివర్న వేలాడే చుక్క లాంటి గింజ రైతు గారూ … మరణం చేజార్చిన మీ పగిలిన భూమి పైన కోట్ల రూపాయిల కొండ చిగురెత్తింది చూడగలరా ఏళ్ళు చూడు ఎరుశనక్కాయల్లాగా కళ్ళు చూడు కంది కాయల్ నాగా పెదాలు...

ఉప్పొంగవే!

ఇంతక ముందే స్వర్ణముఖి వంతెనపై వచ్చాను చాన్నాళ్ల క్రితం భర్తను పొగుట్టుకుని కొడుకులు కూడా ఆదరించని ఒంటరి అమ్మలా ఉంది   పద్యంలో ఎంత పదాల్ని చేర్చుదామన్న గరుకు గరుకు గా ఇసుకే చేరుతోంది దేహం నిండా గొట్టపు బావుల్ని...

యివాళ్టి నా పేరు షమ్స్ తబ్రీజ్ అన్సారీ

1 యివాళ్టికి నా పేరు షమ్స్ తబ్రీజ్ అన్సారీ.   మీ ఆటలో వోడిపోయిన నా శరీరానికి ఆ పేరే యెందుకు వుందో నాకు తెలీదు. మీరందరూ మారణాయుధాలై నా మీదికి పరిగెత్తుకు వస్తున్నప్పుడు యే దేవుడిని యే పేరుతో తలచుకున్నానో కూడా నాకు తెలీదు...

మీకు తెలియందేం కాదు

మంత్ర నగరి ఒకటి పిలిచి పిలిచి లాక్కెళుతుంది   ఆ ఊరి పొలిమేరల దగ్గరే ఆకాశం పాత డైరీల్లోని కాగితాలతో ఆహ్వానమందిస్తుంది   కాళ్ళను పట్టి లాగి అక్కడి నది వయసు వెనక్కు మళ్ళే మందేదో నోట్లో వేస్తుంది.      మలుపు...

పిల్లలు లేని దేశం

ఇక్కడిప్పుడు క్షణ క్షణం ముఖమల్ దేహాలు ఛిద్రం చేస్తున్నారు ఎవడో ఒకడు రోజూ రక్తం తాగిపోతున్నాడు పాలుగారే దేహంపై పంటి గాట్లతో చీరిపోతున్నాడు కల్మషమంటని కనులు స్వప్నాలకు దూరమవుతున్నాయి ముప్పాతికేళ్ళ స్వతంత్రం మెదడు వాపుతో...

సమాధుల తోట

నల్లటి రాగంలో ఈ రహదారి పాడే జ్ఞాపకాల పాటలు నువ్వు ఎప్పుడైనా విన్నావా   నల్లటి దేహం కింద చెట్టును కోల్పోయిన తల్లివేరు బాధతో పాడే పాట ఉంది   గూడును పిట్టను  కోల్పోయిన పుడక వేదనతో పాడే పాట ఉంది ఇంటిని మనుషులను...

ఫిఫ్టీ – ఫిఫ్టీ 

ఆడా మగా సగం సగమే  కానీ చెరిసగాలన్నీ ఒక సంపూర్ణం కానే కావు    ఒక్కోసారి రాత్రి పొడుగ్గా ఆమె. చాలాసార్లు పట్ట పగలే కురచగా నేను…   ముక్కలవుతున్న అద్దంలాంటి రేపవళ్ళలో  మా ఇద్దరి ప్రతిబింబాలన్నీ రోజూ  సగం...

అస్పష్ట చింత 

ఎవరి దుఃఖమదుఃఖమో ఆకు దోనేలో ఇంకా బతికే ఉంది తప్పిపోయిన పిట్ట ఒకటి చీకటి మింగిన కాలం వద్ద వెలితిగా అరుస్తోంది సీతాకోక ముళ్ళ తీగకు రంగులను తగిలించి దిగంబరంగా ఎగిరిపోయింది కొన్ని పూలు మునిమాపున రాలి సాయంత్రాన్ని దోషిగా...

సృజనాత్మక దృశ్యం

ఒక అపరిపక్వ దృశ్యాన్ని కార్బైడ్ పానుపుపై కీలించాలి ఇన్సాంటుగా కాలాన్ని పచ్చిపాలల్లొ కలిపి లాగించాలిఅర్దాంతరంగా చీకటిని దులిపి లేలేత కల్ని మడతపెట్టి కప్ బోర్డులో ఇంక్యుబేట్ చేయాలి పగటికాలాన్ని సెల్ ఫోన్లోవేసుకొని...

మా నాయణపాట

తాగొచ్చిన రాత్రి మా నాయన ఒక పాట పాడేవాడు అందులో పారే  నీటి గొంతు ఉండేది   పాట పాడుతూ పాడుతూ ఎండుతున్న వరిగడ్డి స్వరం తో కన్నీళ్లు పెట్టుకునే వాడు   భూమి నీరు గాలి ఆకాశం అగ్ని ఎవరివి అని అడిగే వాడు హఠాత్తుగా...

ఆకుపచ్చ జుబ్బా..రంగురంగుల కుల్ల

సొడలు సొడలు పోతున్న కాలపు యవ్వనాన్ని చేప పొలుసుల్లా రాల్చేసుకుంటున్న ఎర్రని సూర్యాస్తమయాల వొంటరి వసంతం. నీడనిచ్చే జీవితపు చివరి గడియల్ని గులకరాళ్లు పోగేసుకుని లెక్కలేసుకుంటూ తన గోడు ఎల్లబోసుకుంటది.ఎంతజెప్పినా ఇనని మావుల...

అంతర్వాహిని

నీ ఇంటి ఎదురు గోడకు వేలాడే పూల తీగెలు గజల్ గుత్తులుగా అనిపిస్తాయి నాకు వాకిలికావల లోపల్నించి స్వరమయమైన ధ్వనులు వినపిస్తూ ఉంటాయి మీ ఇంట్లో మనుషులు పాటల్లాగా పాడుకునే  మాటలేమో అవి సామాన్యమైన ఇల్లే నీది నా అడుగు ఎప్పుడూ...

సమస్తం అట్లా మరణిస్తుంది, కానీ…

ముందు; వున్నట్టుండి రెక్కలు విరిచి దారుల మాయ చేసి చూడరెవ్వరు పలుకవ్వరు పెదవి చిట్లరు ముఖమెరుగరు నేలనంటుకు తిరిగే పురుగు కల తొక్కబడుతుంది తర్వాత; దేహానికెందుకో గొడుగు పడుతాను యిన్కెందుకో మాట్లాడని కనుగుడ్డు పరితపిస్తుంది...

భాష

వేలి కొసలమీద ఎత్తెత్తి అడుగులు మోపుతూ నడిచి వెళ్లిపోతుంది నిశ్శబ్దం లాగే, రాత్రిలాగే స్వరం కోల్పోయిన భాష.   మన్నుతిన్న పాములా ఓపక్కన ఒరిగి చిక్కటి చీకటిని స్వప్నాల్లో ఊరేగిస్తూ తుంపరలు తుంపరలుగా రోదిస్తూ దిగాలుపడి...