కవిత్వం

కారుణ్యం అనబడు కొంగ్రొత్త మార్కెట్ ! 

1. వ్యక్తుల నిశ్శబ్దం కంటెంట్ శూన్యమైన పరస్పరానుభుతిలో కమ్యూనికేషన్ పలు సున్నాల మిశ్రమం , సమీకరణాల సాధన తో పర్వతాలు కొలిచిన  ఆర్డువేరియస్ కి సైతం ఎంపతి శబ్దాల డెన్సిటీ ఎందుకు తగ్గుతుంది అందని ద్రాక్ష . 2. గీతలు గీసుకొని...

నిశ్చలం

నేనే శాశ్వతం నా పయనం అనంతం నా గమనం నిర్ధిష్టం నా గుణం నిశ్చలం నా లక్షణం సలక్షణం నువు ఏ పేరుపెట్టిన నాలో కలిగే మార్పు శూన్యం   ఎన్ని జాతులను చూడలేదు నేను? ఎన్ని యాతనలను కనలేదు అవాంతరాలు ఆపదలు నీవే నేమో కష్టాలు...

ఇప్ప పూల సాంబ్రాణి తో

ఆకలేస్తే ట్రిగ్గర్ పై వేలు సహజం గా తన చోటులో తానే పరాయైతే ట్రిగ్గర్ యే క్రియ తన జీలుగు యంత్ర ధ్వంసం లో నేల కూలుతుంటే పొలికేక ట్రిగ్గర్ యే లోయలో తేనెపట్టు చదునౌతుంటే తేనెటీగల ఘీంకారమే ట్రిగ్గర్ వనరు ఆంబోతుల దాడిలో...

లోలోకి

1 రోజు లాగే కాలపు ముఖం మీద నవ్వు లేదు లోపల నదులెండి పోయాయి కదా? 2 కనీసం నటించడం కూడా రావడం లేదు ఇప్పుడు లోకానికి లోపల తోటలు విరబూస్తే కదా 3 అవును కోప తాపాలే  మిగులుతాయి క్షణాలను ఖడ్గాల్లా మారుస్తాయి సంయవనాన్ని గుండెలు...

కొంత బతుకును రాయాలి: కాశిరాజు

తాజా కవిత్వంలో రాజా ఎవరూ అంటే కాశిరాజు! అది కేవలం పదాల ప్రగల్భం కాదు. తాజాదనం, ఎదురులేని ధైర్యం, అసమానమైన ప్రేమా మూడూ కలిస్తే కాశీ కవిత్వం అవుతుంది. కొన్ని వందల వాక్యాల మధ్య ఎక్కడో మారుమూల దాక్కున్నా కాశీ పంక్తి ఏదో...

ఈ లెక్కలదెంత చిత్రమో!

జీవితం లెక్కలతో ముడిపడుందని ఎప్పటినుండో తెలుసు రోజుకొకసారి ముక్కలు ముక్కలవుతున్న మనిషినడిగితే ఇంకా బాగా చెపుతాడు గాజుటద్దం పగలడం అందరం చూసే ఉంటాము వగరెక్కిన కాయలను తిన్న వాళ్ళూ ఉన్నారు కళ్ళముందే మనిషిని మాయ చేస్తున్న ఈ...

నల్లని భవిష్యత్తు

అంపశయ్యజీవితంమీద ఎలా ఉంటుంది హాయి దేహానికి….. నిరంతరం సూదిమొనదారుల్లో నడుస్తున్నపాదాలకు ప్రశాంతతెలా…. **** చుట్టూ వీస్తున్న అభద్రతాసుడిగాలులు చెవుల్లో హోరెత్తుతుంటే! నిమ్మలంగా ఉంటుందా మనసు? ప్రయత్నించి...

లోపల ఏదో దహించబడ్తోంది

ఉండీ ఉండీ ఒక ఉపరితల ఆవర్తనం ఏర్పడ్తుంది ఎందుకో తెలియదు అప్పటిదాకా అంతా ప్రశాంతంగా ఉన్న సముద్రమే అప్పుడప్పుడు ఒక్కసారిగా రగులుతున్న రాచపుండువంటి హరికేన్ కన్ను జలతలంపై పుట్టి ప్రచండ వేగం.. ప్రతిహత విధ్వంసం మొదలై సుడిగుండం...

కోర మీసం

ఉన్నపళంగా ఖాళీ చేసి వెళ్లిపోడానికి ఈ దేహమేమీ అద్దిళ్ళు కాదు దేహం లోపల గుండె గూట్లో పిట్టలు పొదిగిన తుపాకీ గుళ్లున్నాయ్ ఛిద్రమైన కలల కనురెప్పలకు పైరుపచ్చని రెక్కలు కట్టుకొని నింగిని ఎంగిలి చేసిన ఎర్రముక్కు పావురాల...

రేపటి కల

ఈ గోడపై ఒక వాక్యం అవుదామని కాసింత రంగు పూసిన కుంచె తీసుకున్నా అది నెత్తురు వాసనేస్తూన్న వరి కంకులా మారింది ఎప్పటిదో ఒక వార్త కాలిపోతున్న వాసనేస్తూ పొగ మంచులో ఆవిరవుతోంది తెలవారి వీధంతా పగిలిన పాదాల ముద్రలతో ఎర్రని...

ఎన్నో ఉదయాలు

ప్రతి కుంగిన పొద్దు మరో ఉదయాన్ని ప్రేమగా నాటి పోతుంది మొలకెత్తిన ఉదయం కళ్ళు విప్పార్చి నెమ్మది నెమ్మదిగా లోకాన్ని పరికిస్తుంది ప్రపంచపు చిటికెనవేలు పట్టుకుని నడక నేరుస్తుంది ఎన్నో పర్వతశిఖరాలను ఎక్కుతూ దిగుతూ లోయల గుండా...

బీవీవీ ప్రసాద్ కవితలు రెండు

1 ఊహ ప్రతిదీ నీ ఊహ మాత్రమే అన్నాడు ఈ నక్షత్రాలు.. అవును గాలివలయంలాంటి జీవితం.. అవును ఇక ఏం మాట్లాడాలి నీతో అన్నాను ఏమీ మాట్లాడలేదు .. తెల్లవార బోతోంది మరొక రేయిని జారవిడిచిన లోకం తేలికగా శూన్యంలో చరిస్తోంది మాటల వెనుక...

శాంతి యుద్ధం

వాళ్లేం చేస్తారు.. వీపు మీద రక్తపువాతలు తేల్చిన లాఠీకి దయగా ఇంత అన్నం పెడతారు. మేకులు దిగ్గొట్టిన రోడ్డునే మెత్తగా నారుమడి చేస్తారు. మేకుకు మేకుకు మధ్య ఒక నవ్వుమొలక నాటుతారు. ఇన్ని ప్రతికూలతల మధ్య ఇనుప ముళ్లతీగల మధ్య...

పాన్ డబ్బా

ఆప్ కీ ఫర్మాయిష్ లో యూనస్ ఖాన్ కు అప్పజెప్పిన చెవులు దేహమంతా రెండు చేతులే ఇంద్రజాలికుడిలా చక చకా మాయ చేస్తాడు..   భాయ్ సాబ్ “ఏక్ బడా గోల్డ్ ఫ్లేక్, రత్న, బాబా కశ్మీరి ….” తమలపాకులు, జర్దా అత్తరు...

యిద్దరి కలల రాత్రులు

వొక్కొక్కరి ఆకాశానికి మబ్బులను అతికించి వాన కోరుకుని రాత్రంతా అట్లా చూపుల ఖాళీదారంతా చూస్తూ రాదు వాన యెంతకీ. యిద్దర్లో వొకరికి నిద్ర వొస్తుంది చాలాసేపటికి నేనో నువ్వో ముందుగానే రెప్పలు మూస్తాము, యెప్పటికో నిద్ర సమయంలో...

దేహం కోల్పోయిన చోట

“ఓ చిన్ని పాపా… మనుషుల లెక్కల్లో స్త్రీలగా మనం మాయమై దేహాల లెక్కలతో గుణించబడుతున్న చోట ఎందుకమ్మా బట్టలు వేసుకుని నీ దేహాన్ని నీది కాకుండా కాకుండా చేసుకున్నావ్ మనసు మీది గాయాల లెక్కలేవీ అక్కరకు రాని సమాజాన, బట్టల కింద...

 [ఒకప్పటి మూలుగు]

ఆకాశంలో సమాధి నీడ కింద, ఆమె నవ్వని నవ్వు వింటావ్. నివాళి పదాలు పేరుస్తావ్. ఎవరూ చూడని కొమ్మపై ఓ పాత చినుకు, ఓ పాత పిట్ట కనిపిస్తాయి నీకే. పువ్వులకోసం ఎదురుచూసే సుఖద్రోహమేదో చెట్టులో దాగుంటుంది. ధ్వని ఓ కాయం...

పడమట వైపు కిటికి

సూర్యుడు అస్తమిస్తున్నప్పుడు  ఆమె పడమట ఉదయిస్తుంది! గోరంత మందారాన్ని కొప్పులో చిటెకెడు సింధూరాన్ని నుదుట దిద్దుకొని చందమామనడిగి గుప్పెడు వెన్నెల్నితెచ్చీ సౌకుమార్యంగా ముగ్గులై మురుస్తుంది! ఆమే వీధిగుమ్మంలో నిలబడితే...