ఫంక్షన్ హాలులో విజ్జుగాడిని వెతుకుతున్నాను. ఇప్పుడే వస్తానని చెప్పి వెళ్ళినవాడు ఎంతకీ రాలేదు. వాడి కోసం అటూ ఇటూ పరికించి చూస్తూ తిరుగుతున్నాను. ఇంతలో నవ్వొకటి లీలగా గాలిలో తేలుతూ నన్ను మృదువుగా తాకింది. అదే నవ్వు...
కధలు
రక్తమోడిన పాదాలు
రాజయ్య మనసు చిత్తడి చిత్తడిగా ఉంది. ఆలోచనలు పరిపరి విధాల పోతున్నాయి. మనసు స్థిరంగా ఓ చోట నిలవడం లేదు. తెలంగాణ రాష్ట్ర ఏర్పాటు ఉద్యమం ప్రారంభమై చాలా రోజులే అవుతున్నది. తెలంగాణ వస్తుందా, చస్తుందా అనేవాళ్లు కనిపిస్తూనే...
ఆమె నిర్ణయాలు
కారైకల్ బీచిలో, సాయం సంధ్యా సమయంలో స్నేహితురాలుతో కలిసి తీరికగా నడుస్తున్నహేమ చటుక్కున ఆగి, యిలా అంది. ” చూడు సౌజన్యా, అలలు ఉవ్వెత్తున ఎగసి పడి తీరాన్ని చేరి మెల్లగా వెనక్కి జారుకుంటాయి. మన సమస్యలు కూడా అంతే...
నాయినమ్మతో సినిమా
ఎండాకాలం సెలవులకు పిల్లలు ఇంటికి వచ్చారు . అయితే టీవీలో పోగో, బాలభారత్, పిల్లల కార్టూన్లూ లేకుంటే సెల్లులో ముచ్చట్లు పొద్దు పొద్దు అంతా చూస్తున్నారు. నాకు ముగ్గురు మనవరాళ్ళు ఒక మనుమడు. ఇంటర్మీడియట్ సెకండ్ ఇయర్...
కృత్రిమ బింబం
“ప్రతిరోజూ నువ్వు నిద్రలేచింది మొదలు, రోజు గడిచేలోగా నీకళ్ళముందు ఎన్నో సంఘటనలు చోటు చేసుకుంటాయి. వాటిలో నువ్వు స్పందించి, గుర్తించుకునేలా చేసేవి కొన్నైనా ఉంటాయి. అవి కలిగించే అనుభూతుల కారణంగా, నీ మనసు ఆనందంతో పులకించనూ...
మీనూ సెల్వా
“సెల్వా, ఇక్కడ ఎంత హాయిగా వుందో చూశావ్ , పచ్చగా, రంగురంగుల పూల మొక్కలూ, వాటితో పోటీ పడే సీతాకోక చిలుకలు, పైన దూది మబ్బులు నిండిన నీలి ఆకాశం, నిర్మలమైన గాలీ” ” ఔను మీనూ, ఇక్కడ మనకి అడ్డు చెప్పే...
పరిష్కారం
అక్కడ చూపులు పారే అంత మేరా పచ్చని పొలాలు. వాటి మీద వాలుతూ కొన్ని, ఎగిరి పోతూ కొన్ని, చక్కర్లు కొడుతూ కొన్ని పక్షులు వింత శబ్దాలు చేస్తున్నాయి. తడిని తాగిన పైర్లు ఎంత అందంగా తయారైనావో చూడ్డానికే అన్నట్లు ఆకుల ద్వారా...
సాధిక
‘కారణాలు బోలెడు చెప్పచ్చు. కొంతకాలము తరువాత ఆమెకు ఆ బంధం ‘తనది’ గా అనిపించిక పోయి ఉండొచ్చు లేదా మళ్లీ తను అలాగే ఉండాలేమో అనే ఆలోచన వచ్చినప్పుడు కూడా కావచ్చు. బయటి నుంచి చూసేవాళ్లకు వాళ్ళదేమిటి చక్కటి సంసారం అనిపించినా...
నీలి తోకచుక్క
“అతను కాగితాలపై బొమ్మలు వేసి ఇచ్చేవాడు. ఆకాశంలో చుక్కల గురించి కథలు చెప్పేవాడు. రాత్రుళ్ళు నన్ను జోకొడుతూ పాటలు పాడి నిద్రపుచ్చేవాడు. యిద్దరం కలిసి పెదవాగు వెంట రంగురాళ్ళని ఏరే వాళ్ళం. అతడెప్పుడూ ఊరు దాటివెళ్లడం నేను...
గజేంద్రమోక్షం
“ఇదిగో అమ్మాయ్! ముందే చెప్తున్నాను. తర్వాత నాకు తెలియదనకు. సెలవు పెట్టి ఆ రోజంతా ఇంట్లోనే ఉండాలి. మధ్యలో పేషెంట్లు, ఎమర్జెన్సీ కేసులంటే కుదరదు. ముందే ఆ ఏర్పాట్లేవో చేసుకో. పెళ్లైన వెంటనే నూతన వధువులు సౌభాగ్యం కోసం...
స్టేజి
ప్రభుత్వాలు మారినప్పుడల్లా ఆర్టీసీ బస్సు రంగు మారుతుంది. అలా పెయింట్ మీద మరో పెయింట్ మరకలతో ఓ పల్లె వెలుగు బస్సు కొమ్మలకు విరగకాసిన పనస పండ్లలా నిండుగా వచ్చి ఆగింది. అప్పటికీ ఉక్కపోతకు చెమటలు కక్కుతున్న నలుగురు...
హవ్వ..!
హవ్వ! బొంకేసింది. తనకి పిల్లలే లేరని అడ్డంగా బొంకేసింది. జనాభా లెక్కల్లోంచి ఇద్దర్ని తీసేసింది. చెట్టంత కొడుకుల్ని కాలనీ లోనే పెట్టుకుని, తాను ‘గొడ్రాలి’ నని తన నోటితోనే చెప్పేసింది. చెబుతూ నవ్వేసింది కూడా. నవ్వొచ్చి...
కూడలి వైపుకి !
గుమ్మానికి ఆనుకొని సనుగుకుంట కూర్చుంది శోభ. “ఏడ్చినవంటే నడ్డిమీన తంతా, నోరు మూసుకొని ఉండు” మొగుడు బాలరాజు అరిచాడు. రంగు పోయిన లుంగీ, బనీను వేసుకొని దిగులు చింత లేనట్టే ఉన్నాడు. ఆయన కోపం తగ్గినాక మెల్లగా...
భూపాలం
అవతలివైపు నిశ్శబ్దాన్ని అర్ధం చేసుకుంటూ “వాసూ ఎలాగూ ఊళ్ళో లేరు కదా! పోనీ సాయంత్రం పిల్లల్ని పికప్ చేసుకుని ఇక్కడికి రాకూడదూ, కాస్త మార్పుగా ఉంటుంది?” అన్నాను. “ఇప్పుడు కాదులే” అంటూ ఫోను పెట్టేసింది వనిత. దుఃఖంతో...
The Whisper
“స్వేచ్చకీ, స్వాతంత్రానికీ తేడా ఏంటి?” “…” “స్వేచ్చకీ, స్వాతంత్రానికీ గల తేడా ఏంటో? నీకు తెలుసా, తెలీదా?” అతనెప్పుడో ఆలోచనల్లోకి జారిపోయున్నాడు. మెదడును పూర్తిగా స్వాధీనంలోకి...
చేపల బజార్
ఒక మహా సముద్రంలో ఒక మహా మత్స్యం ఉంది. మనుషుల లెక్కల ప్రకారం ఆ చేప వయస్సు 300 సంవత్సరాలు. అయితే ఆ ప్రత్యేకమైన చేపల లెక్కలు మనకి తెలియదు .కానీ ఆ మహా మీనముల దృష్టిలో అది మరీ ఎక్కువ వయస్సు కాదు .మధ్య వయస్సులో ప్రవేశించింది...
కనురెప్పల సాక్షిగా…
నేను ఒంటరిగా నడుస్తున్నా. నా చుట్టూ చీకటి పొరలు పొరలుగా రాలుతోంది. కళ్ల ముందు దారి సరిగా కనపడటం లేదు. ఎటు వెళ్తున్నానో, ఎందుకు వెళ్తున్నానో, ఎక్కడికి వెళ్తున్నానో అంతుపట్టడం లేదు. ఆ దారిన ఇంతకు ముందు నడిచిన జ్ఞాపకం కూడా...
భూమ్మీద గంధర్వులు
ఇదంతా జరిగి ఏభై ఏళ్లు గడిచిపోయాయంటే నమ్మశక్యంగాలేదు. బైండుచేయించి పెట్టుకున్న ‘మ్యూజింగ్స్’ పుస్తకాల బీరువాలో భద్రంగా ఉంది; ఎన్ని ఊళ్లు మారినా నావెంటే వస్తోంది. దాని మూల్యం బాబూరావుకి చెల్లించనేలేదు.