విమర్శ

వీరయ్య చెప్పిన మరో విషాద గాథ

    ఆఫ్రికా సాంప్రదాయం ప్రకారం బిడ్డ పుట్టగానే మొదటి సారిగా బిడ్డ చెవిలో మాత్రమే తన పేరు మెల్లగా చెప్పాలి ఆ తరువాతే సమాజానికి తెలియజేయాలి. తనెవరో తనకే ముందు తెలియాలన్న పురాతన ఆఫ్రికా సాంప్రదాయం వారు యిప్పటికీ పాటిస్తూ...

పరేశ్ తనకు తానుగా వొక “కవిత”

ఎవరివల్ల అతని గొంతు గాయపడిందో గానీ ఈ రాత్రంతా తడిసిపోయిందతని పాటతో మరి ఈ రాత్రంతా అతను పాడుతూనే ఉన్నాడు.. ఆ పాట పాడిందీ నేనే, ఆ గాయపడ్డ స్వరమూ నాదే. వో చల్లని గాయపు స్పర్శ like a dry ice ఈ రాత్రి నన్ను గాయపరిచిన దోషి...

“మరీ లేత కుర్రాడట…!”

“ఈవారం ప్రభ చూసావా? పద్మనాభం సినిమాలో ఎవరో కొత్త కుర్రాడు పాడుతున్నాడట…” క్లాసురూంలో పక్కనే గుసగుసలాడాడు శ్రీగిరిరాజు దుర్గాప్రసాద్. ఎసెల్సీ రోజులు. చదువుతోబాటు పుస్తకాలూ సినిమాలూ అంటే పడి చచ్చే బృందమొకటి...

బతుకు గాయాల నెమరు “కంచె మీది పక్షి పాట”

కవిత్వం ఎప్పుడూ ప్రవహిస్తూ ఉండాలి. మనిషి వైపు ప్రవహిస్తూ ఉండాలి. మనిషి లోపలికి ప్రవహిస్తూ ఉండాలి. మనిషికై తపిస్తూ ఉండాలి. మార్పుకై తపిస్తూ ఉండాలి. ఆ మార్పులో మనిషికి అంటిన మకిలి కొట్టుకు పోవాలి. మనిషి చివరకు...